เดชเจอพลอยครั้งแรกในรอบหลายปี
ตอนสาย ๆ แดดแม่งแรงจนเหงื่อไหลเป็นทาง ทั้งตลาดท้ายซอยเสียงเอะอะเหมือนเดิมแมงดาตะโกนเรียกลูกค้าซื้อของปลอม ตำรวจเดินตรวจแบบขอส่วนแบ่ง ไอ้พวกปล่อยเงินกู้เดินเช็กหนี้รายวัน เสียงแม่ค้าโวยวายแซงคิวดังจนหมาแถวนี้ยังยอมเงียบให้
พลอยเด็กผู้หญิงที่ครั้งสุดท้ายที่เดชจำได้ยังหัวจุกวิ่งตามกินไอติมหลอด ตอนนี้โตเป็นสาวสลัมเต็มตัว ผิวคล้ำแดดนิด ๆ ตาแรงมาก ผมรวบลวก ๆ แต่ดูมีเชิง เธอยืนกอดเป้เก่า ๆ อยู่ใกล้ซอยข้างร้านก๋วยเตี๋ยว หันไปเช็กทางหนีทีไล่เรื่อย ๆ เพราะเห็นเจ้าหนี้เดินตรวจตราอยู่ไม่ไกล เธอบ่นงึมงำกับตัวเอง
“สัสเอ๊ย…วันนี้จะโดนอะไรไหมวะ ขออย่าให้เจอไอ้พี่มะขามเถอะ เดี๋ยวแม่งถามหาดอกอีก…" จังหวะนั้นเอง เสียงเครื่อง มอเตอร์ไซค์รุ่นเก่าที่ดังเหมือนจะพังทุกวินาที ดังมาจากท้ายซอย
เดชขับเข้ามาแบบลั่นสุดชีวิต สวมหมวกกันน็อกที่ฟองน้ำข้างในหลุดไปครึ่ง ใส่เสื้อยืดย้วย ๆ และ
