เสียงหายใจของเสือดำหนักและแรงเหมือนสัตว์ป่าถูกยั่วยุ ดวงตาของเขาแดงก่ำจนพลอยรู้สึกเหมือนถูกจับเหยียบอยู่ใต้เท้าสิงโตตัวใหญ่ที่กำลังหิวเลือดและทันทีที่เดชหลุดปากพูดเรื่อง “อัคคีจะซื้อพลอย” เสือดำก็ไม่รออะไรอีกแล้วเขาคว้าข้อมือเธอแล้วกระชากขึ้นยืนแรงจนพลอยเซล้มเข้าหาอกของเขา
“เฮียเสือ! เจ็บนะ!” พลอยร้องแต่ยังไม่ทันตั้งตัว เสือดำดึงเธอไปทางปากซอยทันที
“กูบอกแล้วใช่ไหม…” เสียงเขาต่ำจนซอยทั้งซอยเหมือนเงียบลง
“…อย่าหายไปจากเงาของกู” แรงดึงในมือเขาไม่ได้แค่จับแน่น แต่เป็นแรงลากแบบชายที่ชินกับการสั่งทั้งเมือง ไม่รอฟังใคร ไม่แคร์เสียงห้ามจากใครทั้งนั้น ยายเห็นพลอยถูกลาก
“พ่อหนุ่มเอ็งปล่อยหลานข้า! นี่เอ็งเป็นใครถึงมาลากผู้หญิงแบบนี้!” แต่เสือดำไม่แม้แต่จะสะดุ้ง เขาหันมามองยายด้วยสายตานิ่งเย็นจนคนแก่ถึงกับถอยหลังไปครึ่งก้าว ไม่ใช่เพราะกลัวตาย…แต่เพราะเธอรู้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา
“ยา
