Kabanata 12
1559 Words
Kabanata 12
Traveling
"H-how did you know all of this, Averil? Paano? Dahil kahit isa sa mga sinabi mo wala akong alam! My mother just told me that she built that business using her own money!-"
"Do you really think that your mother is innocent?" Oo. Kasi nararamdaman ko. Mabait ang nanay ko! She even surrendered herself once to the police kasi alam niyang nakakulong ako doon! Para may makasama ako! She waited for the papers she and her friends made just so i could get out of that jail! She even hired professional professors just so i could learn even just a little!
"I'm finding more infos, Valentina. For now, this is all i can tell you." Magtatanong pa sana ako pero napansin kong nasa harapan na kami ng isang mansiyon. Few mansions and i can see my Mansion being surrounded by police cars. He then handed me a make up kit and a wig. Tinaasan ko siya ng kilay.
"Alam kong hindi ka mahilig maglagay ng ganiyan sa mukha mo. Those police knows me for being a womanizer. To cover your face, use the wig and put some make ups."
"Para isipin nilang isa ako sa babae mo?" Hindi niya ako pinasin sa halip tumingin na lamang siya sa gilid niya. His car is heavily tinted but still kinabahan ako ng unti unting naglalakad palapit ang isang police.
"Averil." Madiin at kinakabahanng ani ko. Mahigpit ang hawak ko sa wig at make up kit.
"f**k!" Mura niya. Iginaya niya ako hanggang sa back seat. He even turned off the lights just to make sure na hindi makaklaro ang mukha ko kung bubuksan niya ang pinto o ang bintana man.
"Faster! Just use the wig and put some make ups! Now!" Kinakabahan at nanginginig na iginalaw ko ang mga kamay ko. Halos magkagulo g**o pa ang paglalagay ko ng lipstick sa labi ko. Saktong pagkatapos ang sakto namang pagkatok ng isang police sa bintana ni Averil. We both heaved a heavy sighed saka niya unti unting binuksan ang bintana.
"f**k it!" Mura muna niya bago nabuksan ang bintana.
"Yes? How may i help you?"
"Sir, napag alaman kasi namin na ang may ari ng mansion na iyan ay ang leader ng mga sindikatong matagal na naming tinututugis."
"So? Why are you knocking on my window?"
"Gusto lang sana naming itanong kung nakita mo ba ang may ari ng bahay o alam mo-" Walang emosiyon sa Averil habang kinakausap ang police.
"Hindi. I don't know who are tou talking and who are you asking. Ngayon lang akot titira dito.b"
"Ah ganun ba, Sir." Nakayoko, tinignan ko ng pasimple ang bitana. I saw the police looked at me before turning smiling again to Averil.
"Bagong babae, Sir? Model, Artista-"
"Excuse me? Is it your job to interfere someone's private lives? If i were you i would rather leave than interfering someone's job 'coz you know, i can-" Hindi na natapos ang sasabihin ni Averil dahil agad itong yumuko at umalis. Takot. Police pa naman. I heard him muttered a 'tsk' at agad bumaba nang sasakyan. I'm still nervous. Ang ibang police ay patuloy padin sa paninitig sa kotse ni Averil na para bang inaabangan kaming bumaba. Paano kung makilala nila ako? Anong gagawin ko?
Pinagbuksan niya ako ng pinto at pasimple pang tinakpan ng suot niyang jacket. Para akong celebrity tapos siya 'yung bodyguard.
"Bakit dito mo dinala si Aerille?! Paano kung pumasok iyong mga pulis sa bahay mo?!"
"They can't easily come inside. If they do then they're dead. Once you forced yourself to come inside many guns will appear on the gate. Hindi na maghihintay ang mga b***l na makatakbo sila dahil agad itong ipuputok sa'yo." Kaya pala sobrang confident niya na iwan si Aerille dito. Nakakatakot pala kung haharap ka manlang sa gate ng mansion niya.
"And my brother is looking after her."
"Wait, so paano ako makakapasok? Baka mamaya nasa pinto pala akong ng mansiyon niyo patay na'ko."
"Can you just please stop asking and just follow me? For someone's sake! Those guys are still looking at us like hell!" Naitikom ko ang bibig ko dahil doon. I shouldn't be afraid right? Dapat sanay na ako. Sanay na ako na may mga police sa paligid. Kaya ko naman silang patulugin nanghindi lilipas ang isang segundo pero bakit natatakot ako? Bakit natatakot akong madakip?
Nakapasok na kami sa gate ang thankfully wala namang ni isang b***l ang lumabas.
"Hindi lalabas ang mga 'yon. I registered your face, they can recognize you."
"How 'bout Aerille?" Naalala ko na naman ang itatanong ko kanina. "Is your sons here?" Automatic na napalingon siya saakin pati ako'y napahinto. Umiling siya't nagpatuloy sa paglalakad.
"No. They are traveling." My mouth formed O. Traveling? Sila lang? Hindi siya kasama?
"What? Traveling, 'yong dalawnag bata lang?" Hindi niya ako sinagot sa halip nagdire-diretso siya sa paglakad at nang makalapit sa pinto ay agad niya itong binuksan.
"Mommy!-"
"Aerille! Don't shout." Halos mapaluha ako nang makita ang anak ko. Finally! After a long month nadinig ko ulit ang cute niyang boses. Napatakbo na ako papalapit sakaniya. Niyakap ko siya ng mahigpit na ikinatawa niya.
"Okay ka lang? How are you, My Baby. God! I missed you."
"I'm fine, Mom." Lumingon siya sa likod ko at ngumiti pagkatapos kaya napalingon din ako. Tumayo na ako nang makita kong iginaya ni Averil ang kaniyang kapatid na ipasok o libangin muna si Aerille sinunod naman din ng kapatid niya.
"What is it?"
"Let's talk."
"If this is all about me, being your baby maker, again, tumigil ka nalang Averil-"
"No. This is all about what happened to us four years ago." Looking shocked sumunod padin ako sakaniya. Nakakamangha ang loob ng mansion niya. Ang ganda at talagang sakto sa gusto kong style at pinaghalo pa sa gustong style ni Aerille. Narating kami sa isang pinto. He then placed his hand on the wall beside the door. Isang linya ang sumuri sa kamay niya pagkatapos ay bigla nalang itong nagsalita 'saka ko lang napansin na biglaang nabuksan ang pinto ang some smoke came out from the room. Weird.
"Anong meron dito?"
"Andito ang lahat na impormasiyon na nakalap ko." I don't know but i find it werid. Ang weird ng kinikilos niya ngayon.
"Bakit? Anong kinalaman no'n sa nangyari saatin, saakin noon?"
"You'll know if you come inside." Ipinagkibit ko nalang nang balikat ang lahat 'saka sumunod sakaniya sa loob. Nakakamangha. Hindi lang pala ang labas ang nakakamangha pati naidn ang loob. Puno ng mga computer and even the table was made by a glass and has so many wires sa baba nito. Sa right side may dalawang rooms at merong nakasulat sa bawat pinto. Guns, Venoms, and medecines. Sa left then ay may dalawang pinto pero walang nakasulat. Ano kayang mayroon doon?
May kung anong kinakalikot si Averil sa glass. Ang galing pa kasi para siyang tablet. Ganito ka advance ang mga gamit niya dito. Nagulat ako kasi isang music ang biglaang nag play it turns out na galing iyon sa kanina pa niyang kinakalikot.
"Sit down." Umupo nalang ako oara maiwasan ang pagtatalo.
"Bago ko sa'yo ipakita at ipadinig ang mga audios at videos, ikekwento ko muna sa'yo ang nangyari." Tumango ako. I'm confused but i managed to stay calm baka mamaya sabihan niya ako nang ang slow ko makakuha sa mga sinasabi niya.
"Ang mag asawang kumupkup sa'yo ay siyang tauhan ng Mommy mo. My Mom was part of their organization and there's no way you can get out there without being killed. Lahat ay nakaplano na. Lahat ng bagay na nagyari noon ay naaayon sa plano ng Nanay mo. You being a Maid, you getting pregnant, you being jailed, me breaking you, and you being fooled. Wala ka bang napapansin?"
Hindi ko padin makuha ang sinasbai niya kaya nanatili akong tahimik, hinihintay ang susunod niyang sasabihin. Nadinig ko pa ang mura niya dahil sa pananahimik ko.
"f**k it!" He then sighed at biglaang may pinindot sa glass na nasa harapan namin. Iba't ibang mukha ang paulit ulit na ipinapakita doon.
Nang nasa isang lalaki na, na may isang bulaklaking tattoo sa mukha ang ipinakita ay hininto niya iyon doon.
"Isn't he familiar to you?" Paulit ulit kong inalala kung nakita ko naba ang lalaki pero wala naman akong makita. Wala akong maalalang nakita ko na siya.
"Hindi mo ba naalala? May kasama ako noong pumanta ako sa ospital at kinuha si Collin sa'yo." Binalikan ko iyon. Tama! May mga pulis siya noong kasama.
"Hindi sila mga totoong pulis."
"Ano?! Eh bakit sa prisinto ako dinala noon?!" Ginulo niya ang buhok niya sabay hilamos sa mukha niya dahil sa iruta't frustrasiyon. Hindi ko talaga maintindihan. Paano? Paanong plinano lahat ng iyon.
"Ang slow! Prisinto nga iyon pero hindi nang mga utoridad! Prisinto ng mga pulis na may panig sa nanay mo! Ando'n ang Nanay mo hindi para sumuko kundi para ipakita niya sa'yong mabait at inosente siya! Dahil parte ang nanay ko sa organisasyon niya walang paraan para makawala siya sa pagiging myembro doon maliban nalang kung...."
"Ano?"
"Kung susundin mo ang utos ng isa sa Head Master, kailangan mo itong sundin kahit gaano pa kahirap, kahit sarili mong anak ay pinapatay mo ng paunti unti dahil kung hindi, hindi ka lang papatayin. Gagamiting eksperemento ang katawan mo para sa iba't iba nilang kabaliwan sa buhay."
- Writer
