~Maya~
Sabah uyandığımda yanımda giyecek kıyafetim olmadığı için mağazaya inip kendime kıyafet almıştım. Dün Onur'a Mert'in valizini getirmesini söylerken kendi valizimi getirmesini söylemeyi unutmuştum. İçinde önemli bir şey yoktu ama bu iki gün beni idare edecek kadar kıyafet vardı.
“Ama yapacak bir şey yok.”
Öğlene uçak vardı ve kahvaltı yapacak kadar zamanımız vardı. Mağazadan aldığım tokaları saçıma iliştirip banyodan çıktım. Boy aynasında kendime kendime baktığımda bayramlık çocuklar gibi olmuştum ama çok tatlı gözüküyordum.
“Hazır olduğuma göre kahvaltı zamanı!”
Odada bulunan eşyalarımı topladıktan sonra son bir defa odaya baktım. Her şey yerli yerindeydi ve bir şey unutmuş gözükmüyordum. Telefonumu gelen bildirim sesiyle telefonumu elime alıp mesajı okumaya başladım. Mesajın Y
