กานพลู
ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในวันใหม่ด้วยร่างกายที่ร้าวระบมไปหมด เพราะเมื่อคืนเขารุนแรงและดุดันกว่าทุกครั้ง ฉันก็รู้ว่าเขาคงไม่พอใจกับสิ่งที่ฉันพูด
แต่แล้วยังไง ฉันไม่อยากเป็นนางบำเรอหรือผู้หญิงลับๆ ของเขา ผู้หญิงหลายๆ คนก็อยากมีสามีคนเดียวทั้งนั้นแหละ ถึงแม้ว่าการมาของเขาจะไม่ค่อยดีและปกติเหมือนคนอื่นๆ
แต่แล้วยังไง ฉันสนแค่ว่าตอนนี้ฉันอยู่กับเขา ฉันเป็นของเขา และฉันก็อยากเป็นมันตลอดไป แต่ไม่ใช่ในฐานะเด็กเลี้ยง
ฉันหันกลับไปที่นอนข้างๆ มันก็เหมือนเดิม นั่นคือความว่างเปล่า เขาไปแล้ว ตั้งแต่อยู่กับเขามาเดือนกว่าๆ เขาไม่เคยอยู่กับฉันทั้งวันทั้งคืนเลย ตื่นมาเขาก็ไม่อยู่แล้ว ฉันไม่เคยได้เห็นเขาหลังจากตัวเองตื่นนอนเลยสักครั้ง แบบนี้มันก็ไม่ต่างกับเขาสุขสมแล้วก็จากไปสินะ
“หึ!” ฉันแค่นหัวเราะเยาะตัวเองออกมาอย่างเย้ยหยัน
บางทีก็อดคิดไม่ได้ ว่าฉันเป็นใคร แล้วเขาเป็นใคร คนอย่างเขาจะมารักคนอย่
