คิมทัน
“แน่ใจเหรอคะ” กานพลูถามผมขึ้นทันทีหลังจากผมบอกแบบนั้นกับเธอออกไป
“อืม” ผมตอบกลับทันที
เอาตรงๆ ผมก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว ก็อย่างที่ผมบอกว่าตั้งแต่ผมเลี้ยงกานพลูมา ผมก็ไม่เคยได้ไปหาผู้หญิงที่ไหนเลย จนพึ่งได้ไปเจอมะนาววันนั้น แล้วเธอก็อ้อนผมให้ไปค้างกับเธอ แต่สุดท้ายผมก็ทำไม่ได้ จนกลับมาหากานพลูเหมือนเดิม
“แล้วถ้าคุณผิดสัญญา” เธอถามผมขึ้นอีกครั้งอย่างได้ใจ
“.....” ผมไม่ตอบ เพราะอะไรที่ผมทำแล้วไม่เดือดร้อนตัวเองผมก็ทำ
และที่สำคัญ ผมก็ไม่มีทางยอมตกเป็นล่างของพวกเธอแน่นอน นั่นหมายความว่าที่ผมบอกออกไปเมื่อกี้ถือว่ามันมากพอแล้วกับสิ่งที่เธอเรียกร้อง
“ถ้าคุณพูดแบบนี้ ฉันก็จะทำตัวน่ารักเหมือนเดิม” แล้วเธอก็พูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่หลงเหลือความก้าวร้าวเหมือนตอนแรก
“แต่มีข้อหนึ่งที่ยังเหมือนเดิม” ผมพูดขึ้นเพื่อให้เธอได้รู้
“.....” กานพลูขมวดคิ้วขึ้นทันที
“วันสุดสัปดาร์ ฉัน
