Aradan geçen yarım saatin sonunda Araf anlatmayı bitirip koltuğa yaslandı. O an her şeyi anlatmak ona iyi gelmiş ve bir nebzede olsa omuzlarından yük kalkmış gibi hissetmişti. Şimdi dakikalar öncesine göre daha sakindi. Asaf ise duyduklarını hazmetmek için bir kaç dakika bekledi. Sonunda hazmetmiş olmalı ki dudakları arasında "Harbi daşşaklı kızmış." cümlesi döküldü.
Araf ise gözlerini devirip omuz silkti. Healer, daşşaklı kız olsa neye yarardı? İşin ucu kendisine dokunuyordu. Bir de kızımı tebrik edecekti? Oturduğu yerde öne eğilip Asaf'ın gözlerinin içine baktı.
"Kardeşim itinayla soruyorum. Beyin yerine nereni kullanıyorsun? Söyle o tarafa konuşayım. Sana diyorum ki kız bana büyük oynuyor, ne yapacağını bilmemek beni delirtmek üzere diyorum. Akli dengemi kaybetmeme az kaldı diyorum
