ในรอบหลายปีที่เธอไม่เคยเจอแม่ ตั้งแต่วันนั้นที่แม่ของเธอทิ้งไออุ่นกับพ่อของเธอไป เธอก็อยู่กับพ่อของเธอมาตลอด พ่อของเธอชดเชยให้เธอทุกอย่างจนไออุ่นไม่รู้สึกว่าตัวเองขาดหรือด้อยอะไรเลย
“ ไออุ่นลูก ”
ผู้หญิงวัยกลางคนที่ไออุ่นเรียกว่า แม่ เดินเข้ามาหาเธอ แต่ไออุ่นไม่อยากเจอ เธอเลยจับมือนอร์เวย์และจะเดินหนีผู้หญิงไป แต่นอร์เวย์ที่ไม่รู้อะไร เขาเลยจับมือไออุ่นเอาไว้ก่อน
“ คุยกับแม่ก่อนได้มั้ย ไออุ่น ”
ตอนนั้นเธอเห็นเเก่ตัวมากเกินไปจนทิ้งให้ไออุ่นอยู่กับพ่อของเธอ ตั้งแต่เล็กๆ เอยาไม่คิดว่า วันนี้เธอจะได้เจอลูกสาวของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อเจอแล้ว เธอก็อยากที่จะพูดคุยกับลูกของเธอบ้าง ในฐานะเเม่
“ ฉันไม่มีอะไร จะคุยกับคุณ เวย์กลับเถอะหมดอารมณ์ช็อปแล้ว ”
เธอเเทบไม่อยากจะมองหน้าผู้หญิงคนนี้เลยในตอนที่พูด พอพูดจบเธอก็หันมาพูดกับคนรักของเธอ นอร์เวย์เลยทำตามที่ไออุ่นต้องการ โชคดีที่ผู้หญิงคน
