“ รู้สึกว่ากำลังถูกใครมอง ผู้หญิงเก่าของเวย์หรือเปล่า ” เธอหันไปพูดกับคนรักของเธอแล้วเอ่ยถามคำนี้พอ คนที่กำลังจ้องมองเธออยู่นั้นเป็นผู้หญิงและอยู่ในวัยไล่เลี่ยกับเธอและนอร์เวย์
“ ไม่ใช่ ” หากให้เดามันก็อาจจะใช่ แต่เขาไม่เคยจำคนที่พาไปนอนด้วยอยู่แล้วเลยตอบคนรักของเขาไปอย่างนั้น
“ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ ช่างมันเถอะ กินข้าวกันดีกว่า ”
แล้วไออุ่นก็นั่งกินข้าวของตัวเองต่อกับหม่ามี๊ของนอร์เวย์ ยาหยีที่เห็นท่าทางของเด็กทั้งสองเธอก็เงียบไว้ก่อน จะว่าไปไม่ใช่ว่ายาหยีมองไม่ออกเธอมองรู้ทุกอย่างเพียงแค่เธอยังไม่อยากพูด ผ่านไปสักพักทั้งสามก็ทานอาหารกัน เสร็จและได้พากันกลับมาที่บ้านของผู้เป็นแม่นอร์เวย์
“ คืนนี้นอนที่บ้านกันหรือเปล่าลูก ” ยาหยีหันมาเอ่ยถามไออุ่นและมองไปที่ลูกชายของตัวเองแต่นอร์เวย์กับตอบแม่ของเขาสะก่อน
“ วันนี้คงไม่สะดวกครับ เวย์มีงาน ” เสียงทุ้มเอ่ยตอบผู้เป็นแม่ของตัวเองเพราะว่าวันนี้เข
