มังกรเดินมายังห้องนั่งเล่น ซิมอนส์และม่านไหมกำลังนั่งดูละครหลังข่าว สองหนุ่มส่งซิกกันทางตา จากนั้นบทละครหลอกแม่ไปหาสาวก็เริ่มต้นขึ้น
“มึงไม่ไปกับกูแน่นะซิมอนส์”
“ไม่ล่ะ เอาไว้วันอื่นเถอะ บอกพวกนั้นด้วย”
“ถ้ากูเมาใครจะแบกกูหลับวะ”
“เหอะ!!” ซิมอนส์เยาะหยันให้กับความ ‘ตอแหล’ ของเพื่อนสนิท คอแข็งอย่างกับเหล็ก นิสัยไม่ใช่คนเมาแล้วขับ แต่พอติดเมียแก่ปุบ นิสัยเปลี่ยนทันที สำออยเวอร์!!
แต่ก็เอาเถอะ ยังไงเขาก็ได้ประโยชน์จากการที่มังกรไปไกลหูไกลตา ซิมอนส์เหลือบตามองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ
ขณะเดียวกันนั้น ม่านไหมยังทำตัวปกติเช่นเดิม ทั้งที่รู้เท่าทันความคิดของซิมอนส์ ที่เขาไม่ยอมออกไปเที่ยว ไม่ใช่เพราะอยากทำตัวดี ไม่ใช่เพราเบื่อหน่าย ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เป็นเพราะม่านไหมต่างหาก เธอคือเหตุผลที่แท้จริง ที่ทำให้ซิมอนส์อยู่ติดบ้าน
แต่ถ้าเธอลองไม่อยู่ติดบ้าน เพื่อนลูกชายก็จ
