“หม่ามี้นอนพิงผมดีกว่าครับ หลังจะได้ไม่เป็นรอยแดง” ซิมอนส์อาสาเป็นเบาะนุ่มอบอุ่น รองรับร่างเย้ายวนบอบบางของม่านไหม วิถีของสุภาพบุรุษมีหรือสุภาพสตรีจะปฏิเสธ
แต่ม่านไหมคงลืมไปว่า เพื่อนลูกชายบัดนี้โตเป็นหนุ่มแล้ว ในกลุ่มของมังกร มีแค่มังกรคนเดียวที่อายุยี่สิบปี ขณะที่เพื่อนคนอื่นยี่สิบสองย่างเข้ายี่สิบสามปี แต่เรื่องอายุไม่สำคัญเท่ากับประสบการณ์บนเตียงที่โชกโชน
ม่านไหมไว้ใจจนไม่ระมัดระวังตัว(อาจรวมถึงหัวใจ)
“กอดหม่ามี้ด้วยเหรอ”
“กอดด้วยสิครับ หม่ามี้ใส่เสื้อบาง แถมยังเปียกอีกด้วย”
เสื้อยืดตัวโคร่งของมังกรที่ถอดให้แม่ใส่ทับบิกินี่ก่อนออกมาเดินเล่น มังกรเป็นคนตัวสูง ระดับเสื้อยืดปกติของมังกร เมื่ออยู่บนตัวม่านไหมมันก็คือมินิเดรสดีๆนี่เอง
“อุ่นไหมครับ”
“ก็...” การกระทำของซิมอนส์เริ่มทำให้ม่านไหมหายใจไม่ทั่วท้อง ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากแอลกอฮอล์หลายชนิดที่ดื่มไป ม่านไหมควบคุมสติตัวเองแล้
