CHAPTER 49

1168 Words

Chapter 49 The best way to appreciate something is to be without it for a while. This is a right decision for me. Kararating ko pa lang pero umalis agad ako ng Manila at pumunta sa probinsya para maging volunteer teacher. Hindi parin kasi tumatawag sakin ang UOW hanggang ngayon. Meron namang University of Williams pero mas pinili ko ang kabilang University. Why? I just smiled while asking the same question to myself. "Hi.." napaharap ako sa pinto ng classroom ko. Wala pang istudyanteng dumarating dahil malayo ang bayan sa paaralan. Stay in lahat ng teachers rito at umuuwi lang rin pag weekend. "Po? Sino po sila?" Tumayo ako lumapit sa kanya. Tiningnan niya ako saka tiningnan ang classroom. Tanging kahoy lang ang silid nato. Kahoy lang din ang pagitan ng bawat classroom at kahoy rin ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD