Adriana küçük kızın söyledikleri karşısında adeta şok oldu.Etrafındaki insanlara şaşkınlığını belli etmemek için kendini toparlamaya çalıştı.Beni görmeye gelmiş dedi içinden.Dışarıda yağan kara aldırmadan,babamdan bir nebze korkmadan...Gözleri doldu ama ağlamamak için kendini tuttu.Bu arada ortalığı birbirine katan tavuğu yakalamışlar,bacaklarından asılı halde tutup salondan dışarı çıkarıyorlardı.Isabel kendisine merakla bakan insanlara en sevimli hali ile gülümseyip
"Çok özür dilerim...inanı isteyerek olmadı.Sadece Fernando ya bir hediye vermek istemiştim.Ama o tavuğu elimden nasıl kaçırdığımı anlayamadım inanın."dedi ve başını önüne eğdi.
Isabel yalan söylemek konusundaki yeteneğine her zaman çok güvenmişti.Birileri onu yanlış bir şey yaparken bile görse o her zaman pembe yanakları ve
