ตอนที่ 9 ผู้ปกครอง [3]
850 Words
ยิปโซผูกโบว์ที่คิ้วพร้อมกับทำหน้างอง้ำ ราวกับเด็กที่โดนพ่อแม่ดุ คอปเปอร์กลั้วหัวเราะในลำคอแล้วยกมือขึ้นมาโยกศีรษะเล็กไปมา เขาแย่งหนังสือจากมือคนตัวเล็กมาถือ และเดินไปที่ลานจอดรถพร้อมกับมีเด็กตัวแสบของเขาเดินข้างๆ
“อยากไปไหนก่อนไหม?”
“ไม่ค่ะ อยากกลับไปอาบน้ำ จะได้เข้าร้านเลย”
“ดีจัง มีเมียขยันแบบนี้ รวยตายเลย”
“ชิ~!”
พูดออกมาได้ยังไงว่าเธอเป็นเมีย
หัวใจดวงน้อยๆที่ไม่รักดีก็เต้นแรงอยู่นั่นแหล่ะ
ยิปโซรีบวิ่งขึ้นรถไปทันที เพราะตอนนี้ใบหน้าเธอร้อนฉ่าไปหมดแล้ว
คอปเปอร์ยิ้มตามท่าทางน่ารักของเธอ
@ บ้านยิปโซ
รถคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดหน้าบ้านก่อนสองร่างจะลงมาจากรถแล้วเดินเข้าไปในตัวบ้าน ป้าแต้วที่พึ่งทำความสะอาดชั้นบนเสร็จก็เดินออกมาทักทันที
“กลับมาแล้วหรอคะคุณหนู”
“ค่ะ เดี๋ยวหนูขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวป้าให้เด็กเอาน้ำมาให้นะคะ”
เมื่อเห็นว่ามีแขกมาด้วยก็ต้องต้อนรับเป็นอย่างดี
“ขอบคุณครับ”
“เฮียนั่งรอตรงนี้นะ ขอเวลาสามสิบนาที”
ยิปโซหันไปบอกคอปเปอร์พร้อมกับแย่งหนังสือเรียนจากมือหนา แล้วเดินขึ้นไปยังชั้นสองที่เป็นห้องนอนของเธอ
เมื่อเช้ายิปโซไม่อนุญาตให้เขาลงจากรถ เพราะกลัวคนที่อยู่ในบ้านจะตกใจว่าหายไปกับผู้ชายทั้งคืน แต่ตอนนี้คนหน้ามึนก็หาเหตุผลจนเขาได้มานั่งอยู่ในบ้านเป็นที่เรียบร้อย
ภายในตัวบ้านตกแต่งสไตล์หลุยอย่างหรูหราสมฐานะนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ บ้านหลังนี้ไม่ถือว่าใหญ่มาก แต่เจ้าของบ้านใส่ใจในรายละเอียดทุกอย่าง ถึงแม้จะตกแต่งอย่างหรูหรา แต่กลับดูไม่รกตา ทุกอย่างจัดเป็นสัดเป็นส่วนอย่างลงตัว
“น้ำค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
ป้าแต้ววางแก้วน้ำเย็นลงบนโต๊ะรับแขก พร้อมกับที่คอปเปอร์กล่าวขอบคุณ และโค้งศีรษะลงเล็กน้อย
“คุณคะ ป้าขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ”
ป้าแต้วยิ้มให้เขา ถึงมันเหมือนจะเป็นการละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัว แต่เธอก็ได้รับคำสั่งจากคุณผู้ชายของบ้านให้ช่วยดูแลยิปโซในระหว่างที่ท่านไม่อยู่ และครั้งนี้ ..มันแปลกไปตรงที่เธอมีผู้ชายมาส่งที่บ้าน แถมยังนั่งรอเพื่อออกไปข้างนอกพร้อมกันอีก
“ครับ”
“คุณเป็นเพื่อนของคุณหนูหรอคะ”
“เอ่อ.. ครับ”
“พอดีป้าไม่ค่อยเห็นคุณหนูมีเพื่อนผู้ชายน่ะค่ะ เลยคิดว่าคุณเป็นแฟนกับคุณหนู”
“แล้วยิปโซเขาไม่มีแฟนหรอครับ”
คอปเปอร์ถามคำถามที่ตนเองพอจะรู้คำตอบ แต่เขาอยากแน่ใจกว่านี้
“โอ้ย.. ไม่มีหรอกค่ะ ตั้งแต่เด็กจนโต คุณหนูไม่เคยมีแฟนเลยค่ะ เพราะคุณผู้ชายค่อนข้างเข้มงวดกับเรื่องนี้ อยากให้เธอเรียนจบก่อนแล้วค่อยคิดเรื่องนี้ค่ะ”
“...”
ท่าทางพ่อของยิปโซจะหวงลูกสาวน่าดู
ถ้าท่านรู้ว่าเขาทำอะไรกับยิปโซหวังว่าเขาคงไม่โดนพ่อของเธอเอาปืนเป่าหัวหรอกนะ
“งั้นป้าไม่กวนแล้วนะคะ”
ถ้าถามว่าเขารู้สึกอย่างไรกับยิปโซ ตอนนี้เขาคงตอบไม่ได้หรอก อาจจะเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขาแหล่ะมั้ง ..แต่มีหลายสิ่งที่ยิปโซแตกต่างจากคนอื่น
..เธอไม่แม้แต่จะหวังอะไรจากเขา ไม่เคยเรียกร้องอะไร
..เธอทำให้เขาเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องปั้นหน้า เอาอกเอาใจเธอ
..เธอทำงานทุกอย่างได้ จนเขาไม่คิดว่าเธอคือลูกคุณหนู
..เธอทำให้เขาละเมิดกฎของตัวเองเวลาทำกิจกรรมรักกับเธอ
..เธอ.. ทำให้เขายิ้มออกมาจากใจจริง
เขามีความสุขทุกครั้งที่เธอทำหน้างอง้ำเหมือนเด็กที่โดนขัดใจ
กว่ายิปโซจะปิดรอบพวกนี้ได้ก็ใช้เวลานาน ต้องพอกคอนซีเลอร์ตั้งหลายชั้นกว่ามันจะวาร์ปหายไป
“มาแว้วววว”
“วันหลังถ้าเฮียไม่ได้มารับ ใส่แจ็คเก็ตคลุมด้วยนะ ไปถึงร้านค่อยถอดออก”
คอปเปอร์ยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะก้าวเท้าเดินไปหยุดตรงหน้าคนตัวเล็ก
“ทำไมอ่ะ”
“หวง”
“หรา~”
ยิปโซลากเสียงยาวกลบเกลื่อนความเขินของตนเอง
“ครับ ไปกันได้แล้ว”
แขนแกร่งตวัดเกี่ยวรอบคอของยิปโซ แล้วพาเดินไปขึ้นรถ
วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ผับค่อนข้างคนเยอะ เธอและพนักงานคนอื่นๆต้องไปเตรียมตัวก่อนเวลาร้านเปิดประมาณสามสิบนาที ตลอดทั้งคืนเธอทำงานจนถึงเวลาเลิกงาน ไม่ได้เจอคอปเปอร์เลย แต่ทุกการกระทำของคนตัวเล็กมีสายตาของเขาคอปเปอร์จับจ้องผ่านกล้องวงจรปิดของร้านแทบจะตลอดเวลา
- Writer
