Chapter 11

2432 Words
Pinagmasdan ko ang mga manipis niyang labi habang nginunguya ang pagkain, he's unreadable. Hindi siya mapag kakatiwalaan "Please baby stop eye r****g me." Nakangisi niya akong tinignan, geez nakakapagtaka na madali akong nasanay sa prenensiya niya at mga hirit niyang Ewan. "I'm not eye r****g you baby, I'm mind killing you." He chuckles "oohh, my baby is a bitchy b***h " "Why did you bring me here?" Nagulat ako kanina ng sa isang magarang restaurant sa labas ng bayan niya ako dinala, its been a long time na makarating ako sa lungsod. "I want you to eat Cassandra. You look pale and tired, plus stressed out. Kung Ano man ang pinaggagawa ni Vander sayo , ditch him, he doesn't deserve you." May talim sa mga mata niya na tila may kinikimkim na galit "Bakit ba galit sayo si Van?" Hindi ko maiwasan na itanong "Oh baby the feeling is mutual , don't ask just eat," binigyan niya ako ng matamis na ngiti bago inilapit ang kutsara na may lamang steak at kanin I can't help frowning, what the hell? "What do you think are you doing?" I flickered Van? What do you think are you doing? Is he talking to me? In my mind? Is this how the bond works? Medyo nasanay ako sa pakikinig sa kanya sa loob ng isipan kaya , kinain ko ang nakaumang na pagkain na inialok ni Zede at nginuya iyon ng buong puso, I've miss eating a lot And now you're ignoring me? Hindi ko siya kikibuin. "What? You look like having battle royale in mind" he chuckled again, Kung sana lang ganito ang paikitungo ni Vander sakin. Cassandra! Will you stop it?go home now! "You told me to get lost. I did so be happy." Natigilan si Zede sa pagsubo at nilingon ako, sa kanya ako nakatingin pero si Vander ang kausap ko. Itinuro pa ni Zede ang sarili asking if I'm talking to him, why why? He look cute now. I can't help but laugh. "Hold your smiles and laughter while with him! I didn't say get lost and be with another man!" Natigilan ako sa pag ngiti at naramdaman ang pagkuyom ng kamao ko. "Gago." I spat "Wala kang karapatan diktahan kung Ano ang dapat at hindi ko dapat gawin, why? Did I tell you to quit thinking of Agatha because I'm hurting? Did I tell you to stay away from laura because I'm jealous? Get lost vander. Get away from my mind. Cut this f*****g connection now. Yun naman ang gusto mo." Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko. My chest contracted in pain. Nangyari ang lahat Simula noong sabihin ni Salva ang tungkol sa nararamdaman ni Van sakin. Me being aware of the connection made it even stronger. At Simula noon I started acknowledging my feelings too, kaya marahil mas naging matibay ang bond na nagdudugtong sa amin. All we need to do is cut it, to stop the hurtings. I have to stay away as he told me. Hindi ko mapigilan humikbi. Damn it hurts! I'm not so me after I went here and met him Hindi ako marunong umiyak. Only when I lost my mom. And that was the last time I cried. But this... Feelings inside me whenever Van is involved I can't help but hurt like hell. Namalayan Kong nakatalungko sa harap ko si Zede at pinupunasan ang luha ko gamit ang kamay. "Tch, he's never been nice to a woman. After Agatha. That asshole cousin of mine , stop crying please" May pagsusumamo sa mga mata niya. I can see sincerity in there. " baka maging halimaw ako right here out of control seeing a beautiful lady in tears" Napangisi ako sa mga pinagsasabi niya, so he's really one of their kind. He's something I need to stay away from but he can make me feel good at the same time. "Gusto ko ng umuwi..." An understanding smile and nod came from him. "In deniva. Bring me home where I truly belong Zede. Please?" I'm done. December 2016 Deniva, The Novalez mansion "Ho ho ho! Merry Christmas!" Nilingon ko lang ang aking kapatid na mukhang tanga sa suot na Santa Claus attire, wearing red hat with red sack of gifts, nag unahan sa paglapit ang mga bata sa kanya, they are Novalez children, mga anak ng pinsan namin , mga pamangkin at pinsan, they're having the yearly reunion and I'm feeling so outcast Nasa komedor ang mga nakakatanda at ilan sa mga pinsan namin, ang mga bata naman ay nakay Charlie at tinatanggap ang mga regalo mula sa amin. "A gift for an ugly lady in Christmas." Tinabig ko lang ang regalo na idinuldol niya sa mukha ko. "They said wear red, what's with you and black?" "I'm the grim reaper ,youre dead!" I rolled my eyes and smirk, tumawa lang si Charlie at umupo sa sofa sa harap ko. "Been 3 months, Ano ba talagang nangyari doon ? You've Change a lot.. Both good and bad." I eyed him. Kinakamot niya braso na namumula na, galing pa sa baol ang costume niya ngayon baliw kasi sinuot suot pa. "Hindi ka na nasasangkot sa gulo, but hindi ka naman na matinong kausap." Inabot ko ang regalo na binigay niya kanina pero agad niya akong binigyan ng alarming look, as if alam niyang ibabato ko iyon "Regalo ko sayo yan, hindi lang yan karton na binalot sa wrapper okay? I won't be responsible if you have no gift for Christmas." Ngingisi ngisi lang siya ng ang sofa pillow ang binato ko. I'm coping up. Somehow it feels good to be back home, Inalog ko ang regalo na nakabalot sa pulang wrapper at binuksan iyon. I eyed him Then back to the gift. Kinuha ko iyon at pinagmasdan. It feels cold in my hand, "I didn't know anything about him, but I always heard you speaking in your dreams Cas, in the past 3 months." The familiar beating came again.. Pinagmasdan ko ang isang New moon at star pendant , magkadikit ang buwan at bitwin na tila magsasanib pwersa, and behind the moon there's an engraved name "Vander" Muling nanubig ang mata ko but I force not to let it fall. "Kuya. Thank you" I smiled at him fully, I'm happy kahit papaano meron akong panghahawakan na minsan sa buhay ko naging parte siya non. "Youre Welcome sis, and welcome back." "May I interrupt your moment together please?" Si Uncle Lynder iyon na may hawak na kopita ng alak , nakangiti na nakatingin sa amin. "Sure uncle" "Merry Christmas uncle" I beamed. Everyone in the family dislike me, but he seems nice to me. "Merry Christmas my dear, and welcome back " he pat my head and smiled bago lumapit at umupo sa tabi ni charlie. Kinuha kong muli ang kwentas at isinuot "How's the cases? I heard limang tao na ang natatagpuang patay?" "Yes uncle, we don't have any lead. The police theory is that mga naka droga ang gumagawa nito, but there's just small hole I'm peeking through.." Hindi ko maiwasan marinig ang mga sinasabi nila "Lahat ng mga namatay na biktima ay may kagat sa leeg, a long sharp and deep wound was in their neck everyone of them." Nakita Kong natigilan si uncle lynder "Perhaps.. A vampire?" He whispered Right there I just know I really can't run away. Hindi panaginip ang lahat. I met the Laurent's. I saw werewolves and dealt with them. I heard of vampires and they told me they exist. I had a connection a special bond with a werewolf an alpha rather. Now that I'm back in Deniva, the realities are rushing in. Pinilit Kong kumbinsihin ang sarili ko na panaginip lang ang lahat. But no. May mga bampira sa lungsod! Hinintay Kong lumabas ng banyo si Charlie. He's all grumpy pagkauwi niya and It worries me. Mas dumami ang kaso ng mga namatay dahil di umano sa mga lalakeng naka "droga" na ang paraan ng pagkitil ng buhay ng biktima ay pagtarak ng dalawang matulis na bagay sa leeg. They wouldn't accept the very idea of existence of vampires, kailangan ko siyang makausap, I might convince him that there is a possibility that there are vampires roaming around deniva. Bakit Hindi? I've encountered werewolves in mistletoe before Van The thought made me cringe , stop! I don't Want to remember things about him. Sa nakalipas na tatlong buwan wala akong ginawa kundi ang unti-unting limutin siya at ng mga masasakit na ala-ala. "What is it? Cas I'm busy ." dumiretso siya sa working table niya malapit sa kama kung saan ako naka upo. "May mga bagong biktima ba?" "Not killed this time, 7 lost people . Kung sino man mga gago ang gumagawa nito they're making a chaos , wala kaming lead na mahanap" iritado niyang nilamukos ang ilan mga papel sa mesa "Uhm, aren't you ...considering the thought na mga bampira ang mga may gawa into?" I gave out a nervous laugh. He stilled. "Matulog ka na,. You'll come with me tomorrow." Tinignan niya ako at nginitian he also tap my head like what he usually do. "I told you I don't want to." "You will, daddy wants us to be there , isang malaking event iyon para sa kanyang announcement ng kandidatura , we need to support him or a least make it believable that we do" he rolled his eyes. Kung anoman ang nasa isip ni daddy sa pagtakbong Gobernador ng Deniva I don't really care one bit. But me going and pretending to be the ever so wonderful daughter means something for the whole family kaya i maybe dont have any choice at all. palabas na ako ng kwarto ng kapatid ko ng tawagin niya ako "please, stay out of this Cas. no.. i dont want to lose you again sister, whoever those son of bitches they are harmful." i can see genuine worries in him, tumango lang ako at lumabas ng kuwarto. as I enter my room tila may anino na gumalaw sa kurtina ko na ngayon ay malayang sumasabay sa hangin na nagmumula sa nakabukas na sliding window "isinara ko ito kanina.." nilapitan ko iyon at hinawi ang kurtina. Its all dark outside no sign of culprits entering my room. "but.. i saw it. a shadow" bigla akong nakaramdam ng takot, no this is first time. Hindi kailanman nakaramdam ng ganitong takot ang isang Cassandra Novalez, the b***h, ang bastarda ng pamilya, But the idea that some creatures are roaming around deniva and they do exist makes my heart race. once again , I saw it a fast moving shadow in the street corners coming near the mansion "Charlie! Charlieeeee!!!!" "baby, Mommy needs to do it" "please I dont want here! let me be with you mom please!!" "Cassandra!" tumaas ang boses ng babae, I dont know whats the child did. "it is to keep you safe anak, mommy dont have the money to keep you alive anymore" "mommy!" kumapit ang bata sa bewang ng ginang na pilit siyang iinataboy pinilit kong lumapit at pumasok sa kuwarto kung nasaan sila pero biglang naguho ang paligid. Noooooooooo!! pinikit ko ang mga mata, at ng naging payapa ang paligid nagmulat akong muli, "I want you to meet Cassandra your sister" nakita ko ang bata, its her again. Nakatayo sila sa labas ng isang mansion... its.. our house! tinignan kong muli ang bata.wait, IT IS ME!! nakita ko na magiliw na lumapit ang batang lalake sakin... Sa batang ako "Hi, I am your big bro fom now on and I will call you baby sister." its Charlie,ginulo niya ang buhok ko like a big bro usually do to its younger sister, naramdaman ko ang pagtulo ng aking luha. Im dreaming .. its my memories. The very first time daddy brought me home and Charlie accepted me fully. "cassandra!" nooo! whats happening!? biglang gumuho muli ang mga bagay sa paligid na tila hinihigop ng kadiliman! charlie!! "cassandra!" Im sobbing, I can stop the tears from falling. Natatakot ako. Im so bare at the moment. All the fears and pains I have kept through the years they are all creeping out of my system, I dont know what to do. Para akong bumalik sa pag ka bata. I am at the forest alone. The forest is damn familiar, "cassandra!" this is a repressed memory! ito ang bahagi ng nakaraan ko na pilit kong kinakalimutan, sa sobrang pagpipilit ko my brain finally washed it out of me, but now,.. Im dreaming of them! "please.. save me.." its too dark.. "cassandra are you here?!" umaalingawngaw sa paligid, mga ibat ibang boses na pangalan ko ang isinisigaw. may kaluskos, I look at the dark ang grassy part of the forest, I saw eyes, raging in madness looking at me.. I dont know but the heart ache is so familiar.. "Vander" "cassandra!" mabilis akong binalot sa mahigpit at mainit na yakap, its charlie. Nawala na ang mga mata sa likod ng mga halaman. "cassandra! oh my sister! saan ka nanggaling? why are you so dirty? why the blood!? daddy!! daddy!! here!! shes here!" umaalingawngaw ang tinig niya sa paligid. "kuya? she's dead." "cassandra wake up!" ng maramdaman ang malakas na tapik sa balikat mabilis kong iminulat ang mata, f**k it! huminga ako ng malalim at nanginginig na pinagmasdan ang paligid. I am in the floor, in my room. Charlie is beside me looking terrified. " what hapened?" "ako ang dapat magtanong niyan!" halos lumuwa ang mga matang sigaw niya sakin, "i.. those dreams.." mabilis kong nilingon ang bintana " I saw.. I saw something here! a shadow, a fast moving shadow and then.. tinawag kita! that's all I can remember what happened?" mukhang naalarma si Charlie at mabilis na lumapit sa bintana kapa ang baril sa tagiliran. "they are here. shit.. they are here!" he looked at me fear visible in his eyes. lumapit ako sa bintana, tinignan kung saan siya nakatingin. from the street light accross the road outside the mansion, there is a guy standing, looking at his feet. nagpapatay sindi din ang ilaw ng poste, and just that after the next blink of light bigla itong nawala. "f**k it!" mabilis inilock ni charlie ang bintana, "dont ever go outside the house, plus please get your gun, in my office. I will make a few or a lot of calls. Dont tell anyone yet please." mabilis siyang naglakad palayo, but it cant be.. No. just No. its.. him, it was him paano niyang nagawa ito? was it him all along? siya ba ang nasa likod ng lahat ng ito?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD