AYAW ko pang pumasok sa loob ng kwarto namin.
Putragis naman kasi. Bakit ba hindi muna ako nag-isip bago ko sinabi sa kaniyang mamasahihin ko siya? Pwede namang ipagtimpla ko na lang siya ng kape, e!
“Ma'am, ito na po 'yong ni-request niyong isang baso na may tubig na mainit at kutsara,” tawag-pansin sa akin ng isang hotel clerk na naka-assign sa kitchen. Nginitian ko naman siya saka ko kinuha ang baso na nakalagay sa isang maliit na tray.
Nang mawala ang empleyado sa aking paningin ay nataranta na naman ako at hindi ko na naman alam ang gagawin.
“Sandali! Walang malisya iyon, Masien,” paalala ko sa aking sarili bago ako nagpatango-tango.
Bakit ako kinakabahan, e, pareho naman kaming lalaki?!
Ipinagsawalang-bahala ko aking pagkailang bago ako lumabas ng cafeteria ng hotel. Tinanggal
