Sobrang sama ng pakiramdam ko kinabukasan. Barado ang ilong at sobrang init ko. Pinilit ko na bumangon nang maaga para kumain at uminom ng gamot, kahit pa ramdam ko ang panghihina. I'm hoping it'll make me better later.
Saglit akong napahinto nang makita ko siyang nakatayo sa sala at may kausap sa phone. Naramdaman niya siguro ang presensya ko kaya nag-angat ng tingin sa 'kin.
I refrain myself from rolling my eyes. Tinalikuran ko siya saka nagtungo sa kusina. Sarili ko lang ang pinaghanda ko. Naiinis pa rin ako sa kanya. Bahala siyang maghanda ng umagahan niya.
Akala niya ba mabilis na maalis sa isip ko ang nangyari kagabi? His words are still ringing in my head. Siya pa ang may ganang magalit samantalang halos dalawang oras akong nag-antay sa labas.
Mabuti na lang at naisipan ni Boss
