"ฟิ้งกิง กิงเยอะๆ คุกกี้คุงย่าอาหย่อยมากๆ" พาฝันยื่นแขนเล็กป้อมของตนส่งขนมคุกกี้เข้าปากฟลินต์
"พอแล้วครับคุณหนู ผมกินจะหมดกล่องแล้วนะ คุณหนูไม่กินบ้างล่ะครับ" ฟลินต์ออกอาการพะอืดพะอม จุกแน่น ก็เจ้านายตัวน้อยเล่นป้อนขนมคุกกี้เขาไม่หยุด แล้วกล่องก็ไม่ใช่เล็กๆ
"พาฝังกิงบ่อยแย้ว ฟิ้งไม่ค่อยมาหาพาฝัง ฟิ้งก็ต้องกิงเยอะๆ"
"แล้วมันเกี่ยวกันด้วยเหรอครับ"
"เกี่ยวฉิ ถ้าฟิ้งมาหาพาฝังบ่อยๆ พาฝังจะป้อนน้อยๆ แต่ฟิ้งไม่มาก็ต้องป้อนเยอะๆ ตุนไว้"
"แต่ตอนนี้ผมกินไม่ไหวแล้วครับ ผมง่วงแล้วด้วย" ฟลินต์ว่า ตาปรือ พลางอ้าปากหาวหวอดใหญ่ หลังจากออกจากผับในเวลาเกือบรุ่งสาง เขาก็กลับไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย เพราะเนื้อตัวเสื้อผ้ามีแต่กลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ คละคลุ้งไปหมด แล้วมารอเจ้านายตัวน้อยทันทีเพราะไม่อยากผิดสัญญาที่ให้ไว้ว่าถ้าตื่นมาจะพบเขาทันที แล้วตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาจวนเจียนจะสิบเอ็ดโมงแล้ว ถ้าเป็นยาม
