"คุณนี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ" นาวมองหน้ารัศมีที่ถอยกลับไปนั่งที่ตามเดิมด้วยสายตาเรียบนิ่ง
"อย่าบอกนะว่าสองคนนี้เป็นผัวแก" รัศมีตะคอกถาม ด้วยสายตาดูถูก ทั้งที่หวั่นเกรงชายชุดดำทั้งสอง
"ช่วยพูดจาให้เกียรติคุณนาวด้วยครับ คุณนาวเป็นนายหญิงของพวกเรา ถ้าคุณยังพูดจาแบบนี้ ระวังจะไม่มีโอกาสได้พูดอีก" บอดี้การ์ดขู่เสียงเหี้ยม รัศมีกอดรัดแขนไตรทศแน่น แต่สายตาที่จับจ้องนาวก็ไม่ได้ลดความหยิ่งยโสที่แฝงความเหยียดหยาม ชิงชัง ไปเลยสักนิด
"นาว นาวอยู่กับใคร ทำไม..." ไตรทศถามเสียงแผ่วเบาด้วยความหวาดหวั่นใจที่ลูกสาวมีชายชุดดำตามประกบ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เสียงเล็กๆ ที่ยังไม่เป็นประสาก็ดังขึ้น
"มะๆ" นาวหันไปมองตามเสียงเล็ก ส่งยิ้มหวานละมุนให้พาฝันที่อยู่ในอ้อมแขนของปุณณ์ เธอยื่นมือไปรับลูกสาว
"หอมแล้ว" นาวหอมแก้มนุ่มนิ่ม เอ่ยกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และให้นั่งลงบนตัก
"สวัสดีครับ ขอโทษที่มาช้า
