"ปล่อยนะ" นาวโวยวายเมื่อถูกคนตัวสูงคว้าตัวเธอขึ้นมานั่งบนตักแกร่งแล้วกอดรัดเอาไว้แน่น
"ไม่ปล่อย ดีกันนะที่รัก" คนหน้ามึนเอ่ยบอก ก่อนจะฝังจมูกโด่งที่แก้มนวลฟอดหนึ่ง
"ไม่ดี" นาวสะบัดเสียงใส่ พยายามดิ้นให้หลุดจากวงแขนแกร่งที่พันธนาการเธอไว้อย่างแน่นหนา แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหลุด และยิ่งทำให้เขากอดรัดเธอแน่นขึ้นไปอีก
"ไม่ดี งั้นปล้ำเลยแล้วกัน ไม่ได้เอาเมียแรงๆ มานานแล้ว" น้ำเสียงหื่นกระหายเอ่ยขึ้นก่อนจะดันร่างของคนบนตักให้นอนราบลงไปบนที่นอน แล้วตามลงไปประกบจูบทันทีโดยไม่ให้เธอได้ตั้งตัว ริมฝีปากร้อนชื้นเข้าช่วงชิมความหอมหวานจากภายนอกจนพอใจ ก่อนที่ลิ้นร้ายกาจจะจู่โจมเข้าไปช่วงชิมความหอมหวานจากภายใน พร้อมกับมอบความหวามหวานคืนให้เธออย่างซาบซ่านในเวลาเดียวกัน
"หายงอนปุณณ์นะนาว ขอโทษที่ไม่ฟังเรื่องราวทั้งหมดก่อน ต่อไปปุณณ์จะมีเหตุผลมากกว่านี้ จะไม่หึงหวงอย่างไม่มีเหตุผลอีก จะเชื่อในตัวนาว เชื่อใน
