“พี่ครับ คนนี้อาจารย์เกาลัด อาจารย์สอนอายุรเวทของผม ส่วนนี่คุณวินัยแฟนคลับของเจิ้งหวนครับ” สิทธิ์แนะนำ
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” โจยิ้มอ่อนให้ทั้งสองคน
ถึงว่า...ทำไมหน้าตาลูกศิษย์ของเกาลัดคุ้นๆ น้องชายของโจนี่เอง พอยืนใกล้กันยิ่งเห็นชัดว่าหน้าตาคล้ายกันมาก
“หล่อมากค้า ยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งเห็นว่าหล่อ” เกาลัดดึงมือโจมาลูบคลำ “มือซ้วยสวยนะค้า”
โจมุมปากกระตุกพยายามดึงมือออกอย่างสุภาพ วินัยอายแทนเพื่อน มันลวนลามชาวบ้านเค้าหน้าตาเฉยเลย
“นั่นจมูกจริงหรือค้า ขอจับได้ไหม” เกาลัดยังไม่หยุด
“ของจริงครับ ไม่ศัลย์ จับไม่ได้ครับ” โจกัดฟันพูด
“พี่ครับ คุณวินัยเป็นแฟนคลับเจิ้งหวนตัวจริงเสียงจริงเลยนะ แค่ฟังเพลงที่หมอโตเปิดบนเวทีก็รู้เลยว่าผลงานของเจิ้งหวน” สิทธิ์แก้สถานการณ์ก่อนที่อาจารย์ตัวเองจะทำขายหน้ามากไปกว่านี้
“จริงหรือครับ” โจหันไปยิ้มให้วินัย
เล่นเอาวินัยใจกระตุก โห...อย่าว่าแต่เกาลัดหรือทอมบอยอย่างหมอโตเลยครับ ขนาดเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ โดนยิ้มละลายใจแบบนี้ยังอดหลงไม่ได้ ผู้ชายอะไรวะเสน่ห์แรงฉิบ
“ผมเพิ่งรู้ว่าเจิ้งหวนเป็นซินเนสทีเซีย และก็เรื่อง...เนื้องอกน่ะครับ คุณโจช่วยฝากไปบอกเจิ้งหวนให้ผมหน่อยได้ไหมครับ”
“ครับ”
“ถ้าผ่าตัดแล้วอาการซินเนสทีเซียหายไป ไม่ใช่ว่าความสามารถด้านดนตรีจะหายไปด้วยนะครับ คนไข้ของผมคนหนึ่งตาบอด ก่อนหน้าเขาทำงานประจำและเล่นดนตรีเป็นงานอดิเรก หลังตาบอดเขาฝึกซ้อมดนตรีมากขึ้นจนฝีมือดีมาก ตอนนี้รายได้จากการเล่นดนตรีมากกว่างานประจำก่อนตาบอดอีกครับ เพราะฉะนั้นต่อให้เจิ้งหวนมองไม่เห็นสีจากเสียงที่ได้ยิน ผมคิดว่าเขายังเล่นดนตรีได้ดีเหมือนเดิมครับ”
โจนิ่งอึ้งไปนาน เขามองวินัยอย่างพินิจพิจารณา
“ขอบคุณมากครับ ผมจะนำคำพูดของคุณไปบอกเจิ้งหวน สิ่งที่คุณพูดเป็นกำลังใจให้เขาได้มากทีเดียว เขาคงดีใจที่ได้ยิน” โจยิ้มละมุน ยิ้มส่งสะท้อนไปถึงดวงตา สุ่มเสียงชวนฟัง
วินัยกับเกาลัดเหม่อมองแผ่นหลังของโจที่เดินห่างออกไปพร้อมลูกศิษย์ของเกาลัด
“จะเป็นไรไหมวะ ถ้าเราบอกว่าเราหลงรักคู่แข่งหัวใจ แกดูรอยยิ้มเมื่อกี้สิเกาลัด คุณโจยิ้มให้เรา” วินัยเอามือนาบอกที่หัวใจเต้นแรง
“ไม่แน่ใจ รสนิยมวินหนักขึ้นทุกวัน จากพริตตี้สาวสวยนมโตเป็นทอมบอยอย่างหมอโต ตอนนี้กลายเป็นผู้ชาย เราชักไม่แน่ใจว่าวินเป็นชายแท้ป่ะเนี่ย”
“แบบนี้ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่าเสียงหล่อ” วินัยยังเพ้อ ไม่สนที่โดนเพื่อนกัดแขวะ
“หล่อทั้งหน้าทั้งเสียงเลยครับ” เกาลัดช่วยเสริมความเพ้อเจ้อของเพื่อน
“ผมเพิ่งคุยกับหมอวินัยมาเมื่อกี้” โจทักหมอโต
“หรือครับ” หมอโตหลบสายตาโจ
“ผมเข้าใจละ ว่าทำไมหมอโตหลงรักเขา ผมคุยด้วยแป๊ปเดียวยังชอบเขาเลย เขาพูดบางอย่างที่ทำให้ผมมีกำลังใจขึ้นมาก”
“หมอวินัยเขาก็ประมาณเนี้ย”
“ผมว่าเขาชอบคุณเหมือนกันนะ ไม่ลองปรับความเข้าใจกันดูล่ะ” โจยังตะล่อมต่อ
“ไม่ดีกว่าครับ เขามีแฟนแล้ว”
“เฮ้ย แค่แฟน เลิกกันเราก็เสียบแทนไง ขนาดผู้หญิงที่ผมชอบมีสามีแล้วผมยังตามจนเขาแอบสามีมานอนกับผมเลย ของอย่างงี้ใครดีใครได้”
หมอโตถลึงตามองโจ นิสัยหรือเนี่ย เลวไม่มีที่ติจริงๆ
...........................................
ข่าวลือแชร์ต่อกันในเนตเรื่องหมอรูปหล่อชื่อดัง อายุจริงไม่ใช่สามสิบกว่าแต่ 43 เข้าไปแล้ว ถึงไม่เอ่ยชื่อว่าใครและคลินิกไหน แต่ข้อมูลพอเดาได้ว่าเป็นวินัย ทั้งรูปหลุดสมัยเรียนที่ทั้งอ้วนดำสิวเขลอะ ยังกับคนละคนกับตอนนี้ จากข่าวแชร์ต่อกันในเนตกลายเป็นข่าวดังออกทีวีช่วงซุบซิบดารา
วินัยกัดฟันกรอด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฝีมือใคร ‘กีกี้’ แสบมากนะ ทำเป็นออกทีวีร้องห่มร้องไห้ว่าถูกเขาทิ้ง ไม่ดูตัวเองบ้างว่าทำตัวยังไงเที่ยวนอนกับคนอื่นไปทั่ว นักข่าวติดต่อขอสัมภาษณ์เขาหลายราย
เขาปฏิเสธและเก็บตัวหลบนักข่าวอยู่แต่ในคลินิก แม้แต่ข้าวยังวานพนักงานไปซื้อให้ เออ... ที่จริงปกติก็วานพนักงานซื้อให้อยู่แล้วนี่ เพราะเขาไม่ค่อยมีเวลาออกไปไหน กว่าจะเลิกงานก็โน้นสี่ทุ่ม ทำงานจนแทบไม่ได้โงหัวไปไหน เลิกงานก็เข้าฟิตเนส เก็บตัวหรือไม่เก็บก็ไม่ต่างกันเลยนี่หว่า
ป่านนี้คนที่เขาไม่อยากให้รู้เรื่องที่สุดคงรู้แล้วมั้ง ถึงไม่อ่านข่าวเองก็คงมีคนคาบข่าวไปบอกแล้วแหละ ว่าตัวจริงเขาเป็นยังไง ถูกหมอโรคจิตอัปลักษณ์อ้วนดำลวนลาม หมอโตคงขยะแขยงเขาน่าดู
“ใครว่าข่าวลือทำอะไรเราไม่ได้วะ ที่แน่ๆ ตอนนี้ลูกค้าลดลงเยอะ” วินัยบ่นในวงเหล้า
“เค้าหมายถึง ‘ข่าวลือ’ ป่ะแก แต่นี่มันข่าวจริงน้า รูปก็รูปวินสมัยเรียนจริงๆ” หมอหมูแย้ง
“ไอ้หมู” วินัยยกเท้าถีบใส่เพื่อน
“อะไรวะ พูดจริงก็ผิด” หมูโอดครวญ
“เรื่องหมอโตว่าไง ไหนๆ ก็เลิกกับกีกี้แล้ว ตอนนี้วินโสดสนิทน่าจะลุยจีบหมอโตเต็มตัวสักทีนะ” เกาลัดยุเพื่อน
“เราไม่กล้า หมอโตคงไม่อยากเห็นหน้าเราอีก”
“หมอโตไม่ใช่ผู้หญิงที่มองคนแค่ภายนอกนะเว้ย วินไม่ลองจะรู้ได้ไง” เกาลัดให้กำลังใจเพื่อน
“หมอโตนี่ผู้หญิงหรือ ? แน่ใจ๋ ? สืบให้แน่ก่อนดีป่ะ ว่าหมอโตชอบผู้ชายรึเปล่า” หมอหมูยังกวนโอ้ยต่อไป
“หมูอ้วน นอกจากไม่ช่วยเพื่อนยังทับถมอีกหรือยะ” เกาลัดมองตาเขียว
“มันไม่ใช่แค่เรื่องเมื่อก่อนเราอ้วนดำขี้เหร่ หรือเรื่องเราอายุสี่สิบกว่าอะดิ๊ มัน...”
วินัยทำท่าลำบากใจ ก่อนเล่าเรื่องที่เขาลวนลามหมอโตในห้องตรวจให้ฟัง
“เลวมาก” เกาลัดอุทาน
“เหี้ยจริงๆ” หมอหมูด่าบ้าง
“มิน่า ทำไมหมอโตหายไปเลยไม่มากินกับแกล้มเหล้าอีก”
“เป็นกูก็ไม่มา มาให้รักษาอาการปวดหลังดันไปจับนมเค้า”
“จีบก็ไม่เคยจีบ บอกรักยังไม่เคย ไปจับหมอโตกดลงกับเตียงเลย เค้าคงเอามึงหรอกนะ”
ฯลฯ
เกาลัดกับหมอหมูช่วยกันกระทืบซ้ำวินัยจนจมดิน คิดผิดมากที่เล่าให้ไอ้พวกนี้ฟัง ยิ่งทำให้เขาไม่กล้าเข้าหาหมอโตมากขึ้นไปอีก
...........................................
“วินเห็นข่าวหมอโตสัมภาษณ์ทางทีวีรึยัง” หมอหมูโทรหา
“ยัง”
“งั้นรอสักพักคงมีคลิปยูทูป รายการแฉแรงจัดเต็ม วินดูเอาเองละกัน”
รายการนี้มันชอบเอาข่าวเม้าส์ของคนดังมาออกไม่ใช่หรือ หมอโตมักออกรายการแนวสุขภาพกับวิชาการนี่นา
...........................................