“กีกี้ไม่ดื่มเหล้าค่ะ เห็นแบบนี้กีกี้เรียบร้อยนะคะ กีกี้แต่งหน้าแต่งตัวเพราะเรื่องงานค่ะ”
วินัยกลอกตา สะตอ หล่อนน่ะขาเหล้าขาเที่ยวเลย เผลอๆ บางครั้งเล่นยาด้วยซ้ำ
“ผมก็ไม่ครับ รักษาสุขภาพนะครับ” วินัยปฏิเสธเมื่อมีคนยื่นแก้วเหล้าให้
กีกี้แอบทำปากเบ้ แหมรักษาสุขภาพ ตั้งวงเหล้ากับเพื่อนที่คลินิกประจำ
“พี่บอกว่าไม่กินก็ไม่กินสิ” หมอโตส่งเสียงดังด้วยความหงุดหงิด
“เอก ดูแลกิ๊กหน่อย ผมมีธุระคุยกับหมอโต” โจดึงกิ๊กออกห่างหมอโต “สิปางไปไหน ทำไมปล่อยกิ๊กทิ้งไว้คนเดียว”
“พี่สิปางออกไปเที่ยวกับพี่เสกสรรค์ครับ” เอกตอบ
เอกรับกิ๊กต่อจากโจลากมานั่งข้างพริตตี้กีกี้
“เด็กดี หมอโตไม่ชอบกินเหล้า กิ๊กอย่าไปบังคับสิครับ เดี๋ยวพี่กินเป็นเพื่อนกิ๊กเอง”
“คุยธุระอะไร นายจะจับคู่หมอโตกับพี่เจละไม่ว่า” กิ๊กบุ้ยใบ้ไปทางหมอโต
วินัยสะดุ้งเฮือก รีบหันมองตาม ข้างหมอโตคือผู้ชายหน้าตาหล่อเหลารูปร่างสูงใหญ่ใส่สูทราคาแพง มิน่าวันนี้หมอโตถึงได้ใส่กระโปรงทาลิปสติกแต่งตัวเป็นผู้หญิงเชียว เขาพิจารณาผู้ชายชื่อเจ หล่อขนานแท้ธรรมชาติสร้าง ไม่มีมีดหมอสักจุด อิจฉาโว้ย เขาหงุดหงิดหัวใจอย่างบอกไม่ถูก หมอโตจะมีแฟนก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขานี่หว่า ทำไมต้องไม่พอใจด้วย
วินัยกับกีกี้มองเด็กสองคนซดเหล้า ผ่านไปสักพักเขาเห็นบางอย่างผิดสังเกต
“คุณเอกสิทธิ์ คุณตั้งใจทำอะไร” วินัยคาดคั้น
“ทำอะไร ก็กินเหล้า”
“อย่ามาโกหก คุณตั้งใจมอมเหล้าเด็กผู้หญิงคนนี้ คุณผสมเหล้าในแก้วเด็กเข้มกว่าแก้วของคุณมาก” วินัยดึงกิ๊กออกจากเอก
“ปล่อยกิ๊กนะ ปล่อยยยย” กิ๊กงอแง
เสียงเอะอะทำให้คนอื่นในห้องหันมามอง
โจเห็นวินัยล็อกเอวกิ๊กไว้แน่นก็ไม่พอใจ หมอนี่เป็นใครมากอดกิ๊กเฉยเลย
“มีเรื่องอะไรกันหรือครับ ผมเป็นผู้ปกครองของเด็กคนนี้ มีอะไรคุยกับผมได้” โจพูดเสียงดังกังวานได้ยินกันทั้งห้อง
“เอกสิทธิ์จงใจมอมเหล้าเด็กผู้หญิงคนนี้ครับ” วินัยเล่าด้วยความขุ่นเคือง
เสียงหัวเราะดังลั่นห้อง กีกี้พยายามดึงแขนแฟนตัวเองให้หยุด
“มอมเหล้า ?” โจหัวเราะลงลูกคอ
“ผมพูดจริงนะ ผมเห็นเอกสิทธิ์ผสมเหล้าให้เด็กผู้หญิงเข้มกว่าของตัวเอง” วินัยยืนยันด้วยความมั่นใจ
“ขอบคุณที่ช่วยดูแลลูกน้องของผมนะครับ แต่ผมไม่คิดว่าเอกสิทธิ์มอมเหล้ากิ๊ก และไม่คิดว่ากิ๊กเมาด้วย กิ๊ก... ประธานาธิบดีอินโดนีเซียคือใคร”
“โจโกวี่ โจโก วิโดโด้” กิ๊กตอบเสียงใส
“อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทกับอินโดนีเซียล่ะ”
“อาทิตย์ก่อน 1 บาทได้ 378 รูเปียค้า วันนี้เท่าไหร่ไม่รู้ กิ๊กยังไม่ได้ดู”
“ไม่เป็นไรแค่รู้ว่าไม่เมาก็พอละ”
“เอกไหวไหม” โจหันมาถามเอก
“ไม่ไหวครับ มึนหัวมากดื่มไปหลายแก้ว” เอกตอบพลางเอามือกุมหัว
“ไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำก่อนไป ผมดูแลกิ๊กต่อเอง ขอบคุณมากที่ช่วยผสมเหล้าให้กิ๊ก ไม่ปล่อยให้กิ๊กผสมเองหรือกินเพียวๆ”
เอกเดินโงนเงนออกไปนอกห้อง
“ผมขอลูกน้องในปกครองผมคืนได้ไหมครับ” โจพูดเรียบๆ แต่เสียงข่มขวัญ
วินัยรีบยื่นกิ๊กให้โจ กิ๊กเข้าไปกอดเอวโจแน่น
“งานวันนี้ประสบความสำเร็จดีมากครับ สินค้าที่ซินเลือกซื้อยอดขายทะลุเป้าหมาย ขอบคุณกิ๊กที่เป็นคนวางแผน ขอบคุณซินกับส้มที่ให้ความร่วมมือนะครับ”
ทุกคนปรบมือกันเกรียว
วินัยกับกีกี้มองตากัน สรุปดราม่างานอีเวนต์แค่การแสดงสินะ
“อย่าลืมส่วนแบ่งกำไร 25% ของกิ๊กนะคะนาย”
“เออน่า ไม่ลืมหรอก ยัยขี้งก”
ผลัวะ !!! โจฟาดมือกิ๊กอย่างแรง
“แง้ เจ็บอะ” กิ๊กร้องโอดโอย
“หยุดดื่มได้แล้วเหล้าน่ะ ดื่มจนคนอื่นนึกว่าเอกมอมเหล้ากิ๊กแล้วรู้ไหม”
โจหันมาทางวินัย
“ถึงจะเข้าใจผิดกัน แต่ยังไงผมก็ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยเป็นหูเป็นตา คุณทำดีแล้วครับ ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงคนอื่นคงถูกมอมเหล้าจริงอย่างคุณว่า ปกติเอกดูแลกิ๊กดีมากครับแต่เผอิญยัยนี่ขี้เหล้าอยู่แล้ว"
“ขอโทษค่ะ กีกี้เตือนหมอไม่ทัน บอกแล้วเด็กคนนี้ใจแตก” กีกี้กระซิบกระซาบ
“ผมน่าจะเชื่อคุณแต่แรก เห็นยังเด็กมากหน้าตาคิกขุไม่น่าขี้เหล้า กลับกันรึยังครับ ผมเบื่อแล้ว”
“นั่นสิคะ นักข่าวก็กลับกันหมดแล้ว ขอเข้าห้องน้ำไปเติมลิปสติกหน่อยนะคะ”
...........................................
วินัยยืนรอพริตตี้เข้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงคล้ายคนทะเลาะกันเลยเดินไปดู เห็นเอกสิทธิ์กับตติยาทะเลาะกัน
“ใจเย็นก่อนได้ไหม ผมบอกแล้วผมเลือกพี่” เอกกอดตติยาไว้ในอ้อมแขน
ตติยาพูดบางอย่าง วินัยตั้งใจฟังแต่เสียงเบาจนฟังไม่ออก
“ผมขอโทษครับ ขอเวลาผมอีกนิด เมื่อกี้พี่ก็เห็นว่ากิ๊กดูแลตัวเองไม่ได้ พี่สิปางไม่อยู่ก็ก่อเรื่องเลย แถมมีคนหาว่าผมไปมอมเหล้ากิ๊กอีก แล้วผมจะปล่อยน้องได้ยังไง”
“พี่ไม่ได้บอกให้เอกทิ้งกิ๊ก พี่ก็ห่วงกิ๊ก เอกช่วยดูแลได้แต่ไม่ใช่ในสถานะแฟน”
“ผมรู้ครับ ผมรู้ แต่ถ้าผมบอกเลิกกะทันหันกิ๊กจะรับไม่ได้ ผมถึงขอเวลาไง ค่อยๆ ให้น้องเค้าปรับตัว ผมจะพยายามถอยห่างออกมาทีละนิด ตอนนี้น้องก็คืนแหวนคืนนาฬิกาผมมาแล้วไง คงรออีกไม่นาน รู้ไหมตอนติบอกผมเป็นแฟนกับคนอื่นวันนี้ ผมดีใจมากเลย ขอบคุณที่ติยอมรับผมเป็นแฟน”
เอกสิทธิ์ดึงตติยาประกบจูบดูดดื่ม ตติยาโอบแขนรอบคอเอก จูบกลับอย่างลึกซึ้งเช่นกัน
วินัยถอยออกมายืนรอพริตตี้ที่เดิม อืม...หนุ่มนั่นกับตติยาเป็นแฟนกันจริงด้วย แถมเป็นแฟนกับกิ๊กขี้เหล้าอีก ควบสองเลย ร้ายเว้ย ร้ายมาก แค่หนุ่มตี๋หน้าบ้านๆ มีแฟนสวยกว่าแฟนเขาอีก อิจฉาโว้ยยยย
เอกหยุดยืนหน้าวินัย
“ผมบอกว่าผู้หญิงคนนี้แฟนผม เชื่อยัง อย่ามายุ่งกับแฟนผมอีก”
“โอเค เชื่อแล้ว ผมไม่ยุ่งก็ได้ แต่ไม่รู้ผู้หญิงจะมายุ่งกับผมรึเปล่านะ”
“ฮึ หลงตัวเอง คุณนึกว่าคุณเป็นใคร นึกว่าหล่อนักหรือไง รู้ไหมแฟนเก่าของตติยาหล่อกว่าคุณไม่รู้กี่เท่า หล่อธรรมชาติด้วยไม่ใช่ศัลยกรรมจนหน้าประหลาดพิลึกแบบนี้ น้ำหน้าอย่างคุณเทียบไม่ติดหรอก” เอกหัวเราะเยาะเย้ยก่อนกลับเข้างานเลี้ยง
...........................................