เครื่อง MRI สำหรับสแกนสมอง
1300 Words
พอหมดเรื่องคุยเกี่ยวกับซินเนสทีเซีย ทั้งสองคนจึงเริ่มคุยเรื่องทั่วไป วินัยเล่าถึงความสัมพันธ์กับแฟนพริตตี้
“อ้าว เราเห็นคบกันตั้งหลายปีนึกว่ารักกันจริง”
“ไม่อะ ทนคบกันไปมากกว่า รอเวลาเลิกหรือที่จริงอาจเลิกกันนานแล้วก็ได้แต่บอกสื่อว่ายังคบกันอยู่ หมอโตล่ะ อายุสามสิบกว่าแล้วไม่คิดมีใครบ้างหรือ”
“คิดแต่หาไม่ได้ครับ”
“ไม่จริงม้าง ผมเห็นหมอโตมีคนมาจีบเยอะนี่”
“เยอะครับ แต่ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ที่เหลือเป็นเกย์”
“ผู้ชายที่มีคนแนะนำวันนี้เกย์หรือ”
“เปล่าครับ ชายแท้นิสัยดี ผมก็ชอบนะ ถ้าคนนี้ผมโอเคเลย แต่เขาแอบบอกผมว่าเขามีผู้หญิงที่ชอบอยู่แล้ว ผู้หญิงที่เขาชอบหน้าอกใหญ่และทำกับข้าวเก่ง”
วินัยเหลือบมองหน้าอกหมอโต ไม่แปลกใจที่ทำไมหมอหมูมันเข้าใจผิดว่าหมอโตเป็นผู้ชาย แบนซะไม่มี
“เฮ้อ สรุปพวกเราก็เหมือนกันแหละ ดูเหมือนหน้าที่การงานดีเนื้อหอม แต่ส่วนใหญ่คานทั้งนั้น หมูกับเกาลัดเพื่อนผมก็หาแฟนไม่ได้ อย่างผมบางทีไม่ได้เจอกีกี้ตั้งหลายเดือน เป็นผู้หญิงคนอื่นเลิกกันไปนานแล้ว”
“นั่นสิครับ กว่าจะทำงานเสร็จก็เหนื่อย ปิดร้านไม่ใช่ปิดแล้วจบนะ ต้องมาศึกษาหาความรู้เพิ่มอีก บางทีกว่าผมจะได้นอนเที่ยงคืนบ้างตีสองบ้าง ถึงเวลาก็หมดแรงหลับเหมือนสลบ จ่าพิชิตมันเอาเวลาที่ไหนไปเล่นเกมส์ผมยังสงสัย” หมอโตหยิบป้อกกี้เข้าปาก ยื่นอีกแท่งส่งให้วินัย เขาใช้ปากคาบจากมือหมอโตเพราะมือไม่ว่าง
“ตอนแรกผมยังนึกว่าไม่ใช่หมอจริง เพราะท่าทางมันว่างเหลือเกิน แต่ดันเป็นหมอจริงด้วยเว้ยเฮ้ย มันเอาเวลาที่ไหนไปเล่นเกมส์ไหนจะทำเพจดราม่าอีก ผมเผลอเข้าไปอ่านทีไรเสียเวลาทำมาหากินไปเป็นชั่วโมงทุกที”
ทั้งสองคนคุยกันสนุกสนานจนถึงบ้าน วินัยจอดรถหน้าตึกหมอโตจากนั้นจึงค่อยขับวนกลับไปตึกฝั่งตรงข้าม ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่หมอโตกับวินัยได้คุยกันยาวแบบไม่มีอคติ หลังจากนั้นหมอวินัยก็มึนตึงใส่หมอโตเหมือนเดิม
สาเหตุเพราะงานโฆษณาสินค้าที่เขาอุตส่าห์หยุดงานไปวันศุกร์แทบไม่มีสื่อไหนลงข่าวเขาเลย มีแต่ข่าวดราม่าเจ้าของบริษัท Talent ควงแฟนเลขาหักหน้านางแบบอัจฉริยะชื่อดัง
ส่วนอีกข่าวขนาดเล็กในแวดวงธุรกิจ คือข่าวนักธุรกิจหนุ่มพันล้านเจ้าของกิจการเดินเรือ Top5 ของไทยคบหาดูใจกับหมอศัลยกรรมความงามอันดับหนึ่งของไทย ควงกันมาเปิดตัวในงานอีเวนต์โฆษณาเครื่องสำอางของบริษัทพี่ชาย
เฮอะ ไหนบอกโดนผู้ชายปฏิเสธไงวะ แล้วข่าวนี้มันอะไร
...........................................
ลูกค้าที่ทำศัลยกรรมจมูกกับหมอวินัยจมูกเน่า เพราะไม่ดูแลรักษาหลังผ่าตัดให้ดีเอง หมอนั่นมาโวยวายให้หมอวินัยรับผิดชอบหลายครั้ง หมอวินัยดูแลให้ฟรีแต่มันยังไม่ยอมหยุด เรียกร้องค่าเสียหายเป็นจำนวนเงินสูงลิ่ว พอไม่ให้ก็โวยวายออกสื่อเป็นข่าวดังอยู่พักหนึ่งแล้วก็เงียบหายไป ลูกค้าลดลงไปช่วงหนึ่งแล้วกลับมาเท่าเดิมหลังข่าวซา
วันนี้ลูกค้าคนเดิมทุบกระจกร้านบุกเข้ามาภายในร้าน ใช้ไม้หน้าสามฟาดหัววินัยจนสลบ ทั้งพยาบาลและลูกค้าแตกตื่นวิ่งหนีอลหม่าน
วินัยรู้สึกตัวอีกทีเห็นหน้าหมอโตกำลังทำอะไรยุกยิกแถวหัวเขา พอเห็นเขาลืมตาก็ก้มมอง
“อย่าเพิ่งขยับนะครับ”
เขาได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้างแต่เดาว่าหมอโตน่าจะพูดประโยคนี้ จากนั้นหมอโตก็หันไปสั่งคนนั้นคนนี้ยาวเหยียด เขากะพริบตาถี่ๆ ก่อนหลับไปอีกครั้ง
...........................................
วินัยตื่นอีกทีบนเตียงสีขาว เขากวาดตามองรอบห้องเห็นเครื่อง MRI สำหรับสแกนสมองตั้งอยู่มุมห้อง เขาเดาว่าตัวเองคงอยู่โรงพยาบาลที่ไหนสักแห่ง
เมื่อขยับตัวลุกขึ้นถึงรู้ว่าตัวเองเปลือยเปล่ามีแค่ผ้าห่มคลุมอยู่ ไม่มีใครเลยแฮะ พยาบาลหายไปไหนหมด เขารวบผ้าห่มเดินไปเปิดประตู ที่นี่ไม่เหมือนโรงพยาบาลเลย ถึงจะมีห้องผ่าตัดฟากตรงข้ามของห้องที่เขาเพิ่งออกมาก็เถอะ พอหันมองนอกหน้าต่างเห็นคลินิกของเขาอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน แสดงว่าที่นี่คลินิกหมอโตมร
เขาเปิดประตูมองห้องเดิมอีกครั้ง เครื่อง MRI จริงด้วย เฮ้ย ที่นี่มันคลินิกศัลยกรรมความงามไม่ใช่หรือ เครื่อง MRI ราคาเป็นสิบล้านมาจากไหน
“หมอวินัยออกมาได้ยังไงครับ” ชายร่างยักษ์ในชุดสูทดำถามแบบไม่อยากได้คำตอบสักเท่าไหร่
“เออ...คือ...” วินัยไม่รู้จะตอบยังไง การมาของชายร่างยักษ์ตรงหน้ายืนยันชัดเจนว่าที่นี่คลินิกหมอโตแน่ๆ เขาจำได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็น รปภ. ของหมอโต
“กลับเข้าไปนอนในห้องก่อนครับ ผมจะโทรเรียกหมอโต”
เพียงไม่นานหมอโตก็เข้ามาในห้องพร้อมแฟนสาวพริตตี้ของเขา หมอโตเอาไฟส่องตา เช็คนั่นนี่อีกนิดหน่อย
“ผมสแกนสมองแล้วไม่มีปัญหา มีแผลภายนอกกับฟกช้ำนิดหน่อย คืนนี้คุณนอนพักที่นี่นะครับ เผื่อสมองมีปัญหาผมจะได้รักษาได้ทันที”
“กีกี้ไปหยิบเสื้อผ้ามาให้หมอวินเปลี่ยนนะคะ” แฟนสาวเอ่ยขึ้น
“กางเกงแบบผูกเชือกไม่มีซิปหรือตะขอเหล็กนะครับ ส่วนเสื้อขอแบบถอดง่าย” หมอโตสั่ง
“ยังไงนะคะ ?” กีกี้งง
“..........” หมอโตเงียบ
“คืองี้กีกี้ เครื่องมือแพทย์บางชนิดไม่ถูกกับโลหะน่ะครับ ส่วนเสื้อเวลาฉุกเฉิน หมอสามารถใช้หูฟังตรวจ ปั้มหัวใจ หรือรักษาได้ไวถ้าเสื้อถอดง่ายครับ บางครั้งเวลาฉุกเฉินแล้วเสื้อถอดยาก หมอต้องใช้กรรไกรตัดเสื้อผ้ากันเลยก็มี หมอโตเผื่อกรณีผมเป็นอะไรจะได้รักษาได้ทันที โดยไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดคนไข้อีกน่ะครับ” วินัยตอบแฟนสาวแทนหมอโต
“อ้อ เข้าใจแล้วค่ะ”
“หมอโตเค้าอธิบายไม่เก่งครับ”
“ค่ะ เดี๋ยวกีกี้ข้ามถนนไปเอาเสื้อผ้าให้หมอวินก่อนนะคะ”
“กีกี้มาได้ไงครับ” วินัยถามเมื่ออยู่ตามลำพังกับหมอโต
“ผมให้ลูกน้องโทรตามเอง กีกี้รีบหยุดงานมาหาเลย เธอห่วงหมอวินมากนะ” หมอโตลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง
“คลินิกคุณผมแบ่ง รปภ.จากที่นี่ไปเฝ้าหน้าตึกแล้วคนนึง ไม่ต้องห่วงนะ คนร้ายโดนจับไปสถานีตำรวจแล้ว ผมวานแผนกกฎหมายบริษัท Talent ช่วยดูแลเคสนี้ให้แล้วครับ เลขาของคุณโจแนะนำให้คุณจ้าง รปภ. 1-2 คนประจำคลินิกตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อความปลอดภัยนะครับ”
วินัยนอนฟังเงียบๆ ระหว่างที่เขาสลบไปหมอโตจัดการให้หมดเลยหรือเนี่ย ทั้งที่เป็นคู่แข่งกันยังอุตส่าห์ช่วย
“พรุ่งนี้หลังปิดร้าน ผมจะข้ามไปดูอาการคุณทุกวันจนกว่าจะหายนะครับ ช่วยอยู่รอด้วย แผลที่หน้าผมเย็บให้แล้วระวังโดนน้ำ”
หมอโตแนะนำนั่นนี่บ้าง เงียบบ้าง ส่วนวินัยนอนเฉยๆ ปล่อยหมอโตชวนคุยระหว่างรอกีกี้ไปเอาเสื้อผ้า แอบเขินที่ตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยกาย
...........................................
- Writer
