Jonga's POV:
Nakatitig lamang kami sa puntod ni Kiwi. Naghukay kami kanina para naman kahit papaano ay magkaroon siya ng maayos na libing. Sana, kung nasaan man ngayon si Kiwi ay masaya siya. Hindi ko lubos akalaing mangyayari ang lahat ng ito sa loob ng isang gabi. Nagkawatak-watak kami at wala kaming alam kung buhay pa sila Vita.
Maayos na rin ang lagay ni Cosmo na narito sa tabi ko. Noong magising siya ay bigla siyang nagpanick at tumakbo palayo sa akin. Naabutan ko naman siya at napakalma. Hindi naging maganda ang naging epekto sa kaniya ng plane crash namin. Lalo na at takot na takot siya kahit noong nasa himpapawid pa lang kami.
"Paalam, Kiwi. Maraming salamat sa lahat ng bilin mo, kakulitan, at mga kalokohan. 20 ka pa lang ang aga ka na agad kinuha. Sana, kung nasaan ka man nga
