Love like a Calm Wind

Hurting

AFTER my father's sudden burst I got so much to think of.First off,why did my mother did such thing?Did she ever think of me when she choose to end her life instead of fighting for it?Second,my father must've benn so devastated.Nevertheless,I can't accept the fact that he brought his women here,where his wife live before.Then again,I don't know his reasons.I want to think that I shouldn't judge him but,I already did.

And the last important thing,paano kami ni Art?How are we gonna handle this.A thought always interrupt my thoughts.I don't know how to do this but,I want us to fight.I don't want us to break apart.But,how about him?

For days,I stayed at my room.Digesting every information.Parang ayoko nang lumabas ng bahay.I was too occupied that I didn't know time passed and it's already our exam.If my phone didn't beep for a reminder,I won't know.Speaking of phone,Arthur hasn't call me yet or even just a text.None.

I smiled sadly.Sa isang linggong walang kahit na tawag o text akong natanggap sa kaniya ay nahihinuha kong alam niya na ang nangyari.Sa isang sulok ng utak ko,umaasa akong busy lang siya dahil exam na.Pero kahit naman siguro ganoon ay kahit isang text lang ay makakapagsend naman siya.

Bumangon ako at naligo.Sa sobrang bagal ng kilos ay alam kong huli na ako sa klase.Gusto kong makapasa kahit papano kaya pumasok pa rin ako.Kahit mabigat sa loob ko.

Hindi ko nakita si Daddy sa bahay kahit noong mga nakaraang araw.Hindi din naman alam ng mga katulong kung nasaan siya.Ang sabi ay umalis daw ng bahay at gabi na umuuwi.

Habang nakasakay sa jeep ay wala ako sa sarili.Napakaraming senaryo ang pumapasaok sa isip ko pagkapasok sa eskwela.Pero kahit gaano kalalim ang iniisip ko ay agaw-pansin ang pagtingin sa akin ng mga pasahero.Mata'y animo'y mapanghusga.Kagaya noon,noong namatay si Mommy.

Hindi ko alam kung bakit buong bayan ay alam ang nangyayari sa amin.Ganoon talaga siguro,mabilis kumalat ang chismis.

Hindi pa nga ako tuluyang nakakababa ng jeep ay nagsimula na sila sa mga pabulong-bulong nila.Nahiya pa at hindi na makapagantay na makababa ako.

"Balita ko ay shota daw yan ng anak ni gov!"

"Talaga ba?Ay sayang na bata naman iyon,pogi pa naman at matalino!"

"Oo nga,kaya nga daw nagalit si Mrs.Ismali!Bakit sa lahat pa kasi hindi ba,ay anak pa ng kabet ng tatay niya!"

"Akala ko ba yung shota ng anak ni gov ay iyong taga kabilang bayan.Mayaman daw yun ah!"

Sa lahat ng bulong nila ay doon ako napatigil.I stood there stupefied.Hindi kailanman ay pinaghinalaan kong may iba siya.Kung nirereto man ng pamilya niya ,ay wala siyang sinabi.

At alam ko naman na hindi ako magugustuhan ng magulang niya.Nga naman,sino ba ang gugustuhin ng ganoon?Sinong may gusto ng eskandalo na maghihila sa pamilya nila pababa.

My day is already ruined.But it got more ruined when I enter the school premises.Even the guard look at me with judgement in his eyes.

I heard murmurs when I pass by.They are shamelessly looking at me while passing by.Yumuko ako at tumuloy sa paglalakad.Wala naman akong masyadong marinig.At pinagpapasalamat ko iyon dahil baka sumabog ako kapag narinig ko ang mga panghuhusga nila.

"Hi!"A cheetful high pitch voice greeted me.I look up and saw my cousin beaming at me.With her muchachas side by side.

I tried to ignore her.Nagpatuloy ako sa paglalakad at lalampasan na sana sila nang hinaklit ako ng isa sa mga muchacha niya.Agad akong napatigil at napalingon nang hilain nito ang buhok ko.Napa-aray ako sa pwersa ng paghila niya.

"Btch,I'm still talking to you."she said and smiled like an idiot.I hate her vibes.Kontrabida.

I fix my hair and said,"Okay,but can we talk in private?"

She laugh so hard together with her sidekicks.There's students around and I can't afford to cry infront of these crowd.My heart is so heavy and I got so much on my plate.

"Sorry for laughing,"and she laugh again."I mean,anong dapat natin pag-usapan in private?I just want to tell you something interesting!"I really hate her.

She whispered to me.And again,I go thunderstruck.Biglang tumahimik ang paligid at tanging naririnig ko lang ay ang malakas na t***k ng puso ko.

"Hmmm...you should thanks me for this."And walk away whike humming.She just won again.

I hurried and run to the library.I look around and saw nothing.I didn't saw him.I keep on running and searching the buildings.My tears flow with exhaustion and pain.

I decided to calm myself.Tumatakbo akong pumunta sa likod ng school.Napahawak ako sa tuhod ko sa pagod sa pagtakbo.Humihingal pa akong nag-angat ng tingin.Ngunit ng makita ang nasa harap ay tuluyan akong napahinto sa paghinga.

An elite-looking girl stand infront my boyfriend.Nakahawak si Arthur sa magkabilang balikat ng babae at nagsasalita ng kung ano.Ang huli naman ay malungkot na nakatingin sa kaniya.They look like a couple who got into a fight and the boyfriend saying sweet things so they could fix their fight.

While I look stupid staring at them.Mabigat na nga ang loob ko dahil sa problema sa buhay dumagdag pa ito.Hindi ko alam kung anong ginawa ko para maranasan lahat ng 'to.

Habang nakatingin ako ay parang nawawala lahat ng mga rason na inipon ko para lumaban kami.Nakita ko ang pag-angkla ng babae kay Art.Nanlaki ang mata ko nga unti-unti siyang lumapit.And then,I saw their lips touched.

Kuya Art's real girl is here...guest what?Everyone saw how they kissed.So romantic.Now everyone thinks you're the bitvh...

Before I could run and react a hand block my site.I turn to who it was and I saw Gelo.Nakatingin ito sa akin nang malungkot.Agad niya akong hinila at yinakap.

Doon ako napahagulhol.Ang sakit pala.Ang sakit sobra.Ang sakit sakit.

He hushed me while patting my back.Dahil sa panghihina ay muntik na akong matumba.Agad naman niya akong nasalo.He carried me in bridal style.I have so many questions to ask him too.But I let him carry me.I want to get away from here.