Love like a Calm Wind

Fall Apart

DAYS passed quickly.I continue my day with a bruised heart as always.This day,is my last day at this school.Hindi ako nag-uniform.May honors naman ako kahit paano.Pero hindi ako aakyat ng stage.

May iba akong pakay sa pagpunta doon.Gusto kong makita ang school kung saan ako nag-aral ng ilang taon.Marami din akong alaala dito nga lang halos lahat ay hindi maganda.

Siya lang ang nagpaganda noon.He gave colors to my dull life.He made me feel like a princess once more.We laugh together and create memoriesm.Sa maikling panahon na iyon ay naging masaya ako.Pansamantala kong nakalimutan ang problema sa buhay.Kapag alam niyang masama ang araw ako gagawa siya ng paraan para pagaanin ang loob ko.Kapag nakakarinig siya ng tsismis tungkol sa akin ay sinasaway niya.

I can't call it love yet.Hindi ko naman alam kung anong ibig sabihin niyon.Hindi ako mahilig magbasa ng romance story.I love reading fairytales.Like the stories with princesses.It was all magical.Meeting with prince charming,magical kisses and all.

Nilibot ko libarary.It's empty.It's peaceful.Dito kami madalas noon.Noong magkakilala palang kami.Kung nagpapaturo ako sakanya.Dito ko sila nakitang naghahalikan ng babaeng hindi ko pa rin kilala hanggang ngayon.

Ang sabi nila hindi ito matatawag na relasyon kung hindi kayo nag-aaway.Kung walang tampuhan o ano man.Siguro nga ay hindi nga relasyong bilang magboyfriend and meron kami.Simula nang naging kami ay hindi minsan kaming nag-away.Lagi naming iniintindi ang isa't isa.

Walang gulo sa pagitan naming dalawa.But fate leads us to this.Maybe this isn't really for us.We always show each other love.Now,I'm questioning it.Is it really love?Or a mere affection?

I longed to be with someone.I longed to be recognize as a girl ,as who I am.Not as the daughter of an addict and mistress.And when I have it,I was overwhelmed.I gave my all.Not thinking of the people around us.I was just so happy.

But happiness always comes with a price.Then,s**t happened.Nakakatakot maging masaya.Masaya ka ngayon pero biglang babawiin kinabukasan.Biglang malulungkot ka at masasaktan.

From here,I can hear the masters of ceremony's voice.The program will end soon.I heard he got the highest honors.I am proud of him.Alam ko namang matalino talaga siya.

I texted him to come see me.I want to talk to him.To say thank you.And to say goodbye.I don't care if he thinks that we're over.All I want is a little time.

Tinahak ko ang daan papunta sa likod nga paaralan.Umupo ako sa bench na nandoon at nagmuni-muni.Hindi ako sigurado kung pupunta ba siya o hindi.Ano man ang desisyon niya ay maghihintay parin ako.

Lumipas ang kalahating minuto at wala parin siya.Tinatagan ko amg loob na unti-unti ng bumibigat.I bit my lower lip to stiffle my cry.

Just when I was about to stand a hurrying man came.He's in his normal clothes now.Black pants and a gray t-shirt.He look around like checkinh if somebody else is present.

Ngumiti ako sakanya.Hindi pa siya nakakalapit ay lumapit ako at yinakap siya.Isang mahigpit na yakap.I feel him stiffened.Nakakatawa na para bang gulat na gulat siya sa pagyakap ko.Tinanggal niya ang braso kong nakayakap sa kanya.Muli niyang inilibot ang paningin para tingnan ang paligid.

Natawa ako ng mahina."Don't worry.No one's around."

He sighed.He look down.Hindi siya makatingin sa akin.Ganoon niya ba ka ayaw na makasama ako?Huwag kang mag-alala dahil ito na ang huli at hindi ako magtatagal.

"Kamusta ka na?"tanong ko.

"Ayos lang."maikli niyang sagot na parang nagmamadali.

I smiled again.Ayos lang hindi rin naman ako magtatagal.

"Good then."I paused."Hindi lang ako magtatagal.Gusto lang kitang kumustahin.Ang tagal na nating...hindi nagkasama."mahina kung sambit.Nagsimulang mabasa ang mga mata ko.

"I just want to say thank you.For making me happy for awhile.For everything.And I'm sorry for the problems I caused.Sorry dahil nadamay ka."bago siya tiningnan sa mata.Nakatinging lang ito sa akin at walang reaksyon.Kahit ganoon ay nagpatuloy ako."I saw you kissed...here."

Doon siya nagkareaksyon.Kita ko ang gulat sa kaniyang mata.Ngumiti naman ako para ipakita na ayos lang iyon.Hinawakan niya ang kamay ko at pinisil iyon.

I miss his hands,the warmth of it and the comfort it gives me.

"It's fine.Aalis na ako.Hindi ko alam kung babalik pa ba ako.Aalis ako for good.Kasama ko ang kapatid ko.I don't know if we're over or not but I still want to tell you this as a friend."

He squeezed my hand and look at unpuzzled.His brows furrowed and lips's protruding.I just smiled.After all,he deserves a word from me.

"H-huh?"

"Ang sabi ko,aalis ako."

"Why?"he asked.

"For good."I said again.

He seems down.His eyes telling me something.But I'm not sure what is it.He sunddenly grab me towards him.He cupped my jaw and kiss me aggressively.I was shock by his sudden moves but I kissed him back.

We stop when we ran out of breathe.Hinihingal ko siyang tiningnan.Ang mata'y nagsusumamo.

"I didn't ignore you for nothing.I was expecting that they would stop bothering you.But only to get worsen.I'm sorry."he said pleadingly.

I smiled at him lovingly.No matter what his reason is,I'll accept it wholeheartedly.I was hurt and I thought he completely leave me alone.Na pinabayaan niya ako.Hindi maganda ang naging resulta ng pag-iwas niya.Sa kaniya at sa akin.Good or bad.

"Please.Bakit ka aalis?Huh?Saan ka pupunta?Sasamahan kita.At sinong kapatid?Wala kang kapatid,Bella!"pagsusumamo nito.

"Si Kuya Gelo,Art.Aalis kami.Hindi ko kayang manatili rito habang kinukutya ng taong bayan.At kahit naman manatili ako rito at tiisin ang lahat ay hindi parin magiging maayos ang lahat.Ayokong pati ikaw ay madamay sa gulo ng buhay ko."

Leaving is the only solution I can think of.Kung aalis ako malilimutan pa nila ang lahat pansamantala paglipas ng panahon.Kung nandito ako,lagi nilang maaalala iyon at uulit-ulitin hanggang sa mag-ugat na sa puso at hindi na mawawala kahit kailan.

Maybe this is the end for us.We may fall apart but I will bring the lesson I learned from loving him.

He cried that day.He hugged me so tight before letting me go.I cried too.Ang sakit sa dibdib na iiwan ko siya.Paulit-ulit niyang ipinaliwanag na wala silang relasyon ni Bea at naniwala ako.Anong silbi kung hindi ko iyon paniniwalaan.Aalis ako ng matagal.At baka kapag bumalik ako nakahanap na siya ng iba.