ตอนที่1 l ครีเอเตอร์(2/2)
860 Words
ครืด...ครืด
โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ยังคงสั่นไม่หยุด เจนิสไม่ชอบเลยเวลาถูกขัดจังหวะเวลางาน แต่ในเมื่อเสร็จแล้วจึงต้องจำใจหยิบออกมาดู ซึ่งบนหน้าจอแสดงชื่อที่เมมไว้ ‘บ้าน’ เจนิสจึงต้องกดรับ
“ว่าไงคะ”
[เกิดเรื่องใหญ่แล้วคะคุณหนู] ปลายสายพูดน้ำเสียงตื่นเต้นฟังออกว่ากำลังร้อนรน นั่นเป็นป้าแม่บ้านของเจนิสเอง
“มีอะไรคะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
[คุณท่าน...กำลังคิดสั้นค่ะ คุณหนูรีบกลับบ้านมาเร็ว ๆ นะคะ] เสียงปลายสายดังจนเล็ดลอดออกมาภายนอกให้ทั้งสองคนได้ยิน ต่างหันขวับมองหน้ากันด้วยสีหน้าตกใจ ผิดกับสีหน้าของคนคุยโทรศัพท์ไม่มีแม้แต่จะตกใจใด ๆ
“เข้าใจแล้ว” แล้วเธอก็กดวางสาย แต่ยังคงยืนเช็กกล้องต่อ นิสัยอยากรู้อยากเห็นอย่างพิมจึงรีบถาม
“พี่ไม่รีบกลับบ้านเหรอ”
“กลับทำไม”
“ก็พิมได้ยินว่า ใครจะ...”
“ย่าฉันเอง ก็แค่พูดไปงั้นรอบที่ร้อยแล้วมั้ง”
“แล้วพี่ไม่...”
“เรื่องของฉันเหอะ พวกเรารีบเก็บของดีกว่า”
จังหวะนั้นจู่ ๆ ผู้ชายคนเดียวในห้องกลับเดินมาดักหน้าเจนิส สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหื่นกาม ใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มในระหว่างที่มองคนสวยตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า หุ่นของเธอแซ่บยิ่งกว่าคนที่เขาเพิ่งมีอะไรด้วยเสียอีก
“ไม่คิดจะแสดงกับผมสักรอบสองรอบเหรอ รับรองว่าผมจัดให้เด็ดกว่าเมื่อกี้อีกนะ”
“กับฉัน?”
“ใช่ กับคุณสองคน...หรือสามก็ได้นะ ผู้ชมคงอยากเห็นอะไรใหม่ ๆ” เสียงหืดหาดเอ่ยพร้อมลูบตามรูปปาก ไม่เจียมตัวเลยว่าหน้ามันตอนนี้อย่างกับเหี้ยที่กำลังแลบลิ้นหาเหยื่อก็ไม่ปาน ที่ให้ใส่หน้ากากก็เพื่อบังหน้าตาทุเรศของมันนี่แหละ ไม่มีเหตุผลอื่นเลย
เจนิสทำงานกับเขาหลายครั้งก็เพิ่งมีรอบนี้แหละที่โดนแทะโลมใส่ ในใจเต็มไปด้วยความเดือดดาล แต่ใบหน้าสะสวยกลับส่งยิ้มให้ ส่วนคนใต้หน้ากากขนนกนั่งส่ายศีรษะเพราะรู้อยู่แล้วว่าจุดจบเรื่องนี้เป็นยังไง นายจ้างเพิ่งเคยเจอแบบนี้ครั้งแรกที่ไหนกัน
“ว่าแล้ว!! ใครเห็นหนังสดต่อหน้าต่อตาจะไม่มีอารมณ์ได้ไง ผมสนองให้ได้นะครับ” เห็นรอยยิ้มของคนเบื้องหน้า เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าเธอต้องเล่นด้วย ตากล้องร้อยทั้งร้อยมีใครบ้างจะไม่มีอารมณ์ต่อให้เป็นผู้หญิงก็เถอะ
แหม ๆ ใต้กางเกงยีนนั่นน้ำคงเจิ่งแล้ว...เดี๋ยวพ่อจะจัดให้หายอยาก!
วินาทีที่มัวแต่คิดทุเรศ จู่ ๆ ก็ราวกับมีสายฟ้าฟาดภาพเบื้องหน้าของเขามืดมิดเฉียบพลัน จะไม่ให้เป็นแบบนั้นได้ไง? เพราะเจนิสเตะผ่าหมากของมันโดยไม่ให้ตั้งตัว ความจุกแผ่ซ่านให้มันถึงกับตาลอย ยกสองมือกุมเป้าอัตโนมัติ ไอ้ที่เด้งตั้งลำเมื่อครู่หดลงทันตา เป็นภาพขบขันให้พิมหัวเราะ นึกไว้แล้วว่าจุดจบของไอ้พวกปากหมาต้องเป็นแบบนี้ ก็นายจ้างของเธอน่ะถนัดเตะที่สุด
เป็นหมันแล้วมั้ง สมน้ำหน้า...
เจนิสไม่เพียงแค่เล่นงานกล่องดวงใจของมัน แต่ยังลากคอชายหนุ่มสภาพตัวเปลือยเปล่าออกมาจากห้องด้วย
“ฉันจะไม่จ้างแกอีกแล้ว ไอ้อุบาทว์” เอ่ยจบปิดประตูใส่หน้ามัน แล้วรีบกลับมาเก็บเครื่องไม้เครื่องมือ หยิบอะไรได้ก็ยัดใส่กระเป๋า
“รีบเก็บเลยพิม ครั้งหน้าพวกเราต้องหาสถานที่ใหม่อีก”
“ค่ะ ๆ เจ๊เจนิส”
สองแรงแข็งขันช่วยกันเก็บอุปกรณ์ ไม่ถึงสิบนาทีก็เสร็จเรียบร้อย พิมเป็นคนหยิบเสื้อผ้าโยนให้คนด้านนอกที่กำลังเคาะประตูรัว ๆ ส่วนตัวเองก็สวมชุดเดิม ก่อนจะช่วยกันขนอุปกรณ์ใส่ท้ายรถราคาแพง
“นี่เงินค่าจ้างวันนี้” เจนิสยื่นซองสีขาวให้ข้างในเป็นเงินสดห้าหมื่นบาท เธอไม่เคยโอนผ่านบัญชีเลยเพราะไม่อยากให้ใครสืบได้มาถึงตัวเอง
“ขอบคุณค่ะพี่เจนิส” พิมยกมือไหว้ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก่อนจะรับมา
“เอาไปทำรีแพร์ด้วยนะ เวลาถ่ายจะได้ดูแน่น”
“ก็ทำทุกที่แหละเจ๊อย่าบ่นสิ”
“ครั้งหน้าที่ไหน เดี๋ยวฉันจะโทรไปบอก”
“ได้ค่ะเจ๊”
สองสาวพากันแยกย้าย เจนิสขับรถเข้าตัวเมืองมุ่งหน้ากลับบ้าน เพราะต้องไปเคลียร์เรื่องที่ป้าแม่บ้านโทรมาบอก ไม่ได้รีบร้อนอะไรเพราะย่ารอตนได้อยู่แล้ว
ร้ายนักนะคิดจะใช้แผนนี้เหรอ ไม่สำเร็จหรอกคุณย่า...
∞∞∞∞∞∞∞∞
'ทรี' มาเสิร์ฟนางเอกสายสู้คนแล้วค่ะ เรื่องนี้อยู่ในเซต 'นางร้าย' นะคะ
นิยายเซตนางร้าย มีด้วยกัน 4 เรื่อง
(สามารถอ่านแยกกันได้ ไม่เกี่ยวข้องกันใดๆ)
1.นางร้ายถูกรัก (Ending)
╰┈➤2.นางร้ายถูกเกลียด✍ (ON Air)
3.นางร้ายถูกหย่า (Coming Soon)
4.นางร้ายถูกเลี้ยง (Coming Soon)
- Writer
