ดนตรีภายในร้านเปิดคลอเบา ๆ เข้ากับบรรยากาศริมทะเล ทุกคนดื่มกินกันเพลิดเพลินตามประสานักเที่ยวชอบความสงบ แต่คนอย่างเจนิสไม่ใช่ประเภทนั้นอยู่แล้ว ชวนฝรั่งที่มาด้วยออกไปเต้นกลางร้าน การส่ายสะโพกเย้ายวนดึงความสนใจให้เหล่าชายหนุ่มหันมามองเป็นตาเดียว รวมไปถึงอดีตแฟนเก่าด้วย เขามองเธอไม่วางตามีบางจังหวะเจนิสส่องสายตาเชิญชวนให้ เขาก็เผลอคล้อยตาม นึกในใจอยากจะเป็นไอ้ฝรั่งนั่น
ทุกอย่างอยู่ในสายตาภรรยาทั้งสิ้น หล่อนนั่งกัดฟันกรอด ๆ ไม่โวยวายเหมือนทุกที จังหวะที่สามีไม่สนใจก็ลอบโทรเข้าเครื่องเลขาฯ ของลุงคทา เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง ไม่รู้หรอกว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นแต่ที่แน่ ๆ หล่อนจะให้เขาเป็นคนจัดการ
ยิ่งดึกคนในร้านเปิดโล่งก็ยิ่งครึกครื้น สองโต๊ะไม่ถูกกันก็ยังคงนั่งดื่มนั่งกินกันเช่นเดิม แข่งกันโดยนัยว่าใครลุกไปก่อนเป็นฝ่ายแพ้ ดังนั้นจึงไม่มีใครยอมใคร แถมยังแข่งกันสั่งของที่แพงที่สุดในร้านมาด้วย
จนกระทั่ง...
เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ทองเหลือบไปเห็นรถเปิดประทุนแบรนด์หรู เธอเห็นแต่ไกลว่าคนขับคือตาแว่นหน้าอ่อน เป้าหมายคงมาขัดขวางเธออีกจึงรีบเรียกเด็กเสิร์ฟเก็บเงิน ก่อนจะควงแขนฝรั่งเดินออกไปทางหลังร้าน
พ้นจากผู้คนเจนิสก็ส่งเงินค่าจ้างให้ฝรั่งก่อนจะแยกย้ายทางใครทางมัน ซึ่งร่างบางเดินฮัมเพลงสบายใจกลับมาห้องพักตัวเอง จังหวะที่เปิดประตูห้องกลับมีใครคนหนึ่งแทรกตัวเข้ามาด้วย
หญิงสาวกำมือแน่นยกตั้งการ์ดอัตโนมัติ แต่กลีบปากอวบอิ่มนั้นกำลังเผยอจะเปล่งเสียงหวีดร้องขอความช่วยเหลือ กิริยาตรงกันข้ามกับท่าทางที่เหมือนจะสู้คน ทว่าพอคนแปลกหน้าหันขวับมาเท่านั้นแหละ มือบางก็เปลี่ยนเป็นยืนกอดอกแทน
“ลุงไอ้รพีภัทรไม่ใช่เหรอ”
“หึ! ไปก่อกวนงานแต่งไม่พอ ยังตามมาถึงที่นี่ต้องการหลานชายฉันมากขนาดนั้นเลย”
“แล้วจะทำไมคะคุณลุง” เธอทำหน้ายียวน ไม่รู้ทำไมเห็นใบหน้านิ่ง ๆใต้กรอบแว่นนั่นแล้วรู้สึกอยากเห็นตอนโกรธบ้าง
“แล้วไอ้ผู้ชายที่จ้างมานอนด้วยไปไหนซะล่ะ”
“จ้าง? ใคร?”
“ฝรั่งที่เธอยื่นเงินให้ อ๋อ..หรือมันปฏิเสธพอรู้ว่าเธอเปิดช่องอุบาทว์ ติดเซ็กซ์ขนาดนั้นเชียว” น้ำเสียงสมเพชไม่เอ่ยเปล่า มองหญิงสาวเบื้องหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า การแต่งตัวเอย ท่าทางเอย เธอก็เหมือนกับอีตัวคนหนึ่ง เขาไม่อยากร่วมหายใจกับผู้หญิงสกปรกคนนี้เลย ไม่อยากเห็นหน้าด้วยซ้ำ
ท่าทางรังเกียจแม้จะไม่เผยออกทางสีหน้าแต่กลับฉายชัดในแววตาคมกริบ เจนิสดูออกและเดาได้ว่าเขาคงสืบประวัติตัวเองมาหมดแล้ว ก็ดี! รู้แล้วล่ะจะไล่ผู้ชายคนนี้ไปยังไง
ร่างบางก้าวเข้าไประยะประชิด เขย่งปลายเท้าให้สูงพร้อมกับย่นกลีบปากหากันทำท่าจูบ แต่เขากลับใช้ฝ่ามือเลิกหัวเธอก่อนที่ริมฝีปากสีแดงจะยื่นมาใกล้
“ขยะแขยง” เอ่ยจบก็เป็นฝ่ายหมุนตัวเดินออกจากห้องไปเอง ปล่อยให้ร่างบางยืนมองตามหลัง เขาไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เจนิสทำหน้าสะใจเพียงใด “โถ! คิดว่าจะแน่ ชิ!”
+++++++++++
ขำค่ะ ระวังจะติดใจนะ😆