สองวันต่อมา
หลังจากกลับมาจากวันนั้นเจนิสเอาแต่ขลุกตัวอยู่แต่ในห้องนอนตัวเอง ไม่ลงมาทานข้าวไม่คุยกับใคร มีแต่ป้าแม่บ้านเท่านั้นที่ต้องคอยยกอาหารไปเสิร์ฟถึงบนห้อง แม้แต่พิมโทรหา...เธอเองยังไม่รับสายเลย
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เธอแก้ตัวกับคุณย่าว่าไม่สบาย แล้วมีเหรอที่หล่อนจะไม่เป็นห่วง หล่อนเดินขึ้นมาตามหลานสาวเอง และครั้งนี้เจนิสก็หนีไม่พ้นต้องประจันหน้ากับผู้เป็นย่า โชคดีมากที่รอยมือบนรอบคอระหงจางลงไปแล้ว ส่วนอาการเจ็บแสบช่วงกลางกายยังมีอยู่บ้าง แต่ก็สามารถเดินได้ปกติไม่แสดงอาการพิรุธให้คนอื่นเห็น
สองย่าหลานอยู่กันตามลำพังในห้องนอน โดยที่หลานสาวนั่งอยู่บนเตียง ส่วนคนอาบน้ำร้อนมาก่อนนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง
“ทำไมหลานไม่ลงไปข้างล่างบ้าง” อรุณีถามหลังจากเห็นใบหน้าหลานสาวดูไม่มีชีวิตชีวา หล่อนเลี้ยงหลานคนนี้มากับมือมีเหรอที่จะไม่รู้ว่าต้องมีเรื่องกลุ้มใจอะไรแน่ เพียงแต่เธอไม่พูด
“หนูก็แค่ร
