คนมาใหม่คือป้าแท้ ๆ ของเจนิส ใส่ชุดราตรีสีเขียวอ่อนแบรนด์หรูเรียบร้อยตามสไตล์คนมีอายุ บนคอใส่สร้อยเพชรเม็ดใหญ่ พวกหล่อนมางานนี้ได้คงอาศัยคนอื่น แต่ฐานะการเงินไม่ได้ดีมากนักทำไมถึงใส่ชุดมีราคา แถมสร้อยเพชรนั่นด้วย
“ของปลอมหรือเปล่าป้า” คางปลายมนชี้แทนนิ้วไปที่คอหล่อน คนถูกถามจิกตาโกรธใส่ในบัดดล
“แก!!” หล่อนเปล่งเสียงไม่พอใจ พอฉุกคิดขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่ควรทำกิริยาไม่งาม จึงแปรเปลี่ยนเป็นส่งยิ้มแห้งแทน
“ของปลอมอะไรล่ะ หึ ๆ นี่ของจริงนะเจนิส” หล่อนฝืนยิ้มเห็นชัดเจนว่าเสแสร้ง
“ของจริงเหรอ เกรดเอหรือเปล่า”
“พูดอะไรล่ะ เกรดองเกรดเออะไรอย่างป้าไม่เคยมีอยู่แล้ว”
“แล้วทำไมป้ากับพี่มาอยู่นี่ได้” เจนิสถามพร้อมกับมองทั้งคู่สลับกัน แต่พวกหล่อนยังไม่ทันตอบ กลับมีผู้ชายแปลกหน้าอีกคนเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย
“เป็นเกียรติมากนะครับที่หลานสาวคุณอรุณีมาร่วมงานด้วย”
เจนิสหันไปมองคนมาใหม่ คิดว่าเขามาทักทายตัวเอง แต่เปล่าเลย...เจ้าของเสียงกลับจ้องไปที่น้ำหวาน หล่อนกลืนน้ำลายเหนียวลงคอพลางมองเจนิสด้วยหางตา ก่อนจะหันไปมองมารดาเพื่อขอความช่วยเหลือ
ท่าทางมีพิรุธบวกกับคำพูดของคนมาใหม่ ทำให้เจนิสปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทันที เข้าใจแล้วว่าพวกหล่อนมางานนี้ได้เพราะแอบอ้างฐานะว่าเป็นหลานของคุณนายอรุณีนี่เอง
น่าสนุกนะถ้าได้ฉีกหน้าสองแม่ลูก อย่างรู้จริงจะยืนมั่นหน้าได้อีกไหม
“ฉัน...” เจนิสเปล่งเสียงได้แค่คำเดียว คนเป็นป้าก็เข้ามาควงแขนไว้ พร้อมกับใช้ไหล่กระแทกดึงความสนใจให้เจนิสหันไปมอง
“ป้าขอคุยอะไรตามลำพังหน่อยสิ” หล่อนกระซิบ
“ได้สิ” เธอเหลือบไปมองชายหนุ่มสวมแว่นตา เขาเอาแต่จับจ้องพี่สาวไม่เหลียวมามองกันสักนิด คงเชื่อล่ะสิว่าหล่อนเป็นหลานคุณย่า สมน้ำหน้า..ขอให้โง่ไปนาน ๆ ก็แล้วกัน
ทางเดินปลอดคนคือจุดที่ป้าโอบจันทร์เลือกพาเจนิสมาคุย สองคนป้าหลานยืนประจันหน้ากันด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ถ้ามีคนมาเห็นเข้าคงคิดว่าต้องเกิดการตบข้ามรุ่นแน่ และคนที่ชนะก็ต้องเป็นคนอายุน้อยกว่าอยู่แล้ว
โอบจันทร์จะเสี่ยงใช้กำลังทำไม? ในเมื่อเจนิสเคยโง่เชื่อคำพูดของตนมาแล้ว ครั้งนี้ก็ต้องเหมือนกัน...
“หลานรัก” คนเป็นป้าใช้เสียงออดอ้อนพร้อมกับแววตาเว้าวอน
“มีอะไร”
“หลานมาที่นี่ได้ไง ปกติป้าไม่เคยเห็นหลานออกงาน”
“ย่าให้มา ป้ามีอะไรไหม”
“ทำเป็นไม่รู้จักพวกเราได้ไหม หรือหลานจะกลับไปเลยก็ได้ ถือว่าป้าขอร้อง”
“ฮ่าฮ่าฮ่า” เจนิสหัวเราะเสียงดังลั่นราวกับคนบ้า ป้าจึงแค่นหัวเราะตาม แต่จู่ ๆ ร่างบางก็เงียบลงเปลี่ยนมาจ้องป้าแท้ ๆ ด้วยสายตาดุทำหล่อนถึงกับหุบปากสนิทในทันที ไม่กล้ามองหน้าหลานสาวตรง ๆ
“เอาฐานะของฉันไปใช้ แล้วมีหน้ามาบอกให้ฉันกลับอีกเหรอ”
“หลานรู้!!” โอบจันทร์เบิกตาโพลง เรื่องที่เอามาแอบอ้างใช้งานนี้ครั้งแรกซะที่ไหน สองแม่น้องทำมาโดยตลอดตั้งแต่รู้ข่าวว่าเจนิสไปเรียนเมืองนอก ไม่ว่ามีงานเลี้ยงของคนดังระดับไหน สองแม่ลูกจะปรากฏตัวในฐานะหลานสาวคุณนายอรุณีเสมอ จนคนพูดต่อในวงสังคมว่ามาออกงานบ่อยครั้งแทนคุณอรุณีที่แก่แล้ว ครั้งนี้ก็ด้วย
“ฉันไม่โง่ค่ะป้า ฉันจะไปบอกคนในงานให้รู้ว่าใครกันแน่เป็นหลานตัวจริง” ร่างบางจะหมุนตัวเดินกลับ แต่กลับถูกคู่สนทนาคว้าแขนห้ามไว้ก่อน
“ป้าขอร้องนะ ให้ป้ากราบก็ได้ ขอแค่งานนี้ก็พอหลานอย่าเปิดเผยนะ”
“กราบเหรอ? ไม่เห็นป้าจะทำแบบนั้นสักที”
++++++
นางร้ายแผลงฤทธิ์แล้วค่ะ
ลูกสาวของไรต์ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายนะ ต้องเข้าใจนางหน่อย