ตอนที่4 l แฟร์ดีออก(1/2)

711 Words
ห้องรับรองแขกชั้นบนในโรงแรมคือ สถานที่ที่ชายสวมแว่นมาดผู้บริหารให้ลูกน้องพาหญิงท้องแก่เข้ามา ระหว่างทางเธอเอาแต่โวยวายขอความช่วยเหลือ แต่แหกปากดังเท่าไหร่ผู้คนที่ยืนดูกลับไม่มีใครเข้ามาช่วยสักคน ตุบ! คนท้องถูกปล่อยลงบนโซฟาอย่างแรง สะโพกบางกระแทกกับเบาะนุ่มปุ๊บก็รีบดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที เธอเดือดดาลจากการถูกกระทำหยาบคายลืมบทบาทปัจจุบันไปชั่วขณะเผยกิริยาที่แท้จริงออกมา “นี่! ทำดี ๆ ไม่เป็นหรือไง” ใบหน้าสะสวยทำตาดุใส่ชายแปลกหน้าทั้งสองคน แต่พวกเขากลับมองท้องของเจนิสด้วยสีหน้าฉายแววสงสัยปฏิกิริยาเมื่อครู่เธอดูเหมือนไม่ใช่คนท้องเลย หญิงสาวได้สติกลับมาหลังจากหลุบมองสภาพตัวเอง เอามือประคองท้องพลางทำสีหน้าเศร้าสร้อย “โอ๊ย...ปวดท้องจัง ลูกฉันจะเป็นอะไรไหมเนี่ย” จังหวะนั้นชายสวมแว่นก็เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามา พร้อมกับเอ่ย “ท้องเหรอ? กระแทกขนาดนั้นคงแท้งไปแล้วมั้ง” พูดจบหันไปพยักพเยิดกับลูกน้อง ทั้งสองคนจึงเดินออกไปจากห้อง ปิดประตูให้อย่างรู้งาน แสงไฟนีออนภายในห้องสว่างทำให้เจนิสเห็นใบหน้าชายหนุ่มได้อย่างชัดเจน ใช่แล้ว! เขาคือคนเดียวกับวันนั้นจริง ๆ หนอย!! ต้องด่าสักหน่อยไม่งั้นนอนไม่หลับ “นี่!!” เสียงตะเบ็งเปล่งออกมาคำเดียวก็ต้องหุบปากสนิท หันขวับไปอีกทางเมื่อฉุกคิดขึ้นได้เวลานี้เธอกำลังปลอมตัวอยู่ ไม่ควรให้คนนอกรู้ตัวตนที่แท้จริง “ไม่เถียงต่อ เพราะกลัวฉันรู้เหรอว่าท้องปลอม” เธอหันกลับมามองเขา “ทำไมฉันต้องกลัวด้วย คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมต้องยุ่งเรื่องฉันกับไอ้ทอ...คุณรพีภัทร” “เมื่อกี้ได้ยินมันเรียกฉันแล้วไม่ใช่หรือไง ฉันเป็นลุงของมัน” คำยืนยันจากปากเขาตอกย้ำว่าเธอไม่ได้ฟังผิด จะว่าไปเคยมีครั้งสองครั้งมั้งที่ไอ้ทรพีมันพูดถึงลุงว่าเป็นคนดุ หน้านิ่ง เจ้าระเบียบ แต่ทำไมตอนนี้... ระหว่างที่ครุ่นคิดร่างบางก็ถือวิสาสะมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าประกอบ โดยเฉพาะใบหน้าที่ดูยังไงก็ไม่ใช่คนมีอายุเป็นลุงได้ ถ้าบอกเป็นรุ่นน้องเธอจะเชื่อมากกว่าอีก ต่างที่ได้ยินมาเลยแฮะ... ส่วนเขาก็เพ่งมองเธอเช่นกัน รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาอย่างกับเคยเจอมาก่อน “ฉันกับเธอเคยเจอกันไหม” คำถามดึงสติของเจนิสกลับมา ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างแวบหนึ่งก็รีบหรี่ลงเป็นปกติ ก่อนจะตอบ “แหมจะจีบคนท้องเหรอคะ อย่างน้อยฉันก็เป็นเมียหลานคุณ” “แฮ่ม!” เขากระแอมในลำคอหันหน้าไปทางอื่น แต่ก็ต้องหันขวับมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำถามต่อจากนั้น “คุณทำเอนโดไทน์หรือฉีดฟิลเลอร์ที่ไหนคะ” “อะไรนะ?” “คุณหน้าเด็กมาก เอ๊ะ! หรือกินคอลลาเจนยี่ห้อไหน บอกหน่อยสิฉันจะซื้อมากินบ้าง” “ไร้สาระ” สีหน้าเบื่อหน่ายสะบัดทิ้งไปอีกทาง เจนิสสะใจนิด ๆ ที่ได้แกล้ง แต่ว่านะขืนอยู่มีหวังความแตกแน่... “ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัว” เธอไม่รอให้เขาอนุญาต เร่งฝีเท้าเดินเบี่ยงร่างสูง แต่ทว่า! ห่างจากเขาแค่ก้าวเดียววิกผมสั้นก็ถูกคนด้านหลังคว้าหลุดออกจากศีรษะ เธอหันขวับจะต่อว่าเป็นจังหวะเดียวกับที่ผมสยายยาวใต้ตาข่ายหลุดทิ้งตัวลงมาตามแรงโน้มถ่วง ไม่เพียงแค่นั้นท้องปลอมที่เกี่ยวตะขออยู่ภายใต้ชุดก็หลุดด้วยเช่นกัน ท้องยางหล่นตุบกองกับพื้นทำเอาดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง อ้าปากค้างราวกับสติลอยหายไปแล้ว “ลูกเธอหน้าตาน่ารักดีเนอะ” น้ำเสียงแดกดันเป็นตัวลากสติของเธอกลับมา ดวงตาคู่สวยเปลี่ยนเป็นปกติ ก่อนจะเงยหน้าส่งยิ้มเจื่อนให้ชายหนุ่ม +++++++++ คุณลุงก็พูดมาได้เนอะ😆😆😆
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD