GENCO
“Keje Hanım hem annem Ester Saruhan’dan hem de karım Hatice Piyan’dan yaptığı tüm yanlışlar için diz çöküp özür dileyecek.”
“Abime bak be, yürü be!”
Demre'nin tepkisiyle neredeyse kahkaha atacaktım. Yüzündeki heyecan son on beş gündür gördüğüm en coşkulu yaşam belirtisiydi.
Devran'ı toplantıya katılmaya ikna edememişti ama telefondan her anına şahit olacağının sözünü almıştı. Hatice toplantı başlarken Demre'yi aramıştı ve olan her şeye gözlerimiz şahit olmasa da kulaklarımız şahit oluyordu.
“Asla,” diyen Keje'nin sesiyle “asla asla deme,” diye kıkırdadı. Telefondan sadece ses duyarak bu kadar keyif alıyorsa orada olsa ne halde olurdu merak ettim.
Abisinin her şeyi gözden çıkardığını fark edip etmediğini merak ettim. Devran ne yapmaya çalışıyordu? Keje'nin özür dilemeyeceğini,
