GENCO
Beklemeye sabrım kalmamıştı. İçimdeki son umut kırıntısı olan adrese doğru yola çıkarken Devran çok geçmeden uyumuş ben ise her kilometreyi hafızama silinmeyecek bir şekilde kazımıştım.
Yol bitmek bilmiyor, benim içimdeki ateş ise harlanarak göğe yükseliyordu. Ortalığı yakıp yıkmaya, önüme gelenin kafasına sıkmaya hiç bu kadar yakın olmamıştım daha önce.
Adım, sanım, hiçbir şeyin önemi yoktu o anda.
İçimi bir örümcek ağı gibi saran çaresizliğin ortasında kıvranıp duruyordum. Debelendikçe, çırpındıkça daha çok dolandığımı hissediyor ve nefes alamıyordum.
Kaç gündür şehir şehir, ilçe ilçe dört bir koldan geziyorduk fakat hala karıma ulaşmanın yolunu bulabilmiş değildik.
Berdan'ın bu kadar planlı, bu kadar operasyonu kurmuş bir şekilde harekete geçeceğini düşünmemek benim acizl
