ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ฉันยืนมองดูตัวเองหน้ากระจก ดูไปดูมาอย่างกับนางเอกงิ้ว แก้มจะแดงไปไหนเนี่ย โอ๊ย! ฉันอยากจะกลับบ้านเดิมตอนนี้เลย แล้วดูชุดนี่ก่อน ชุดบ้าอะไรแหวกขนาดนี้ ตอนนี้ฉันยืนดึงเสื้อปิดนั่นปิดนี่ ปิดข้างล่างปิดข้างบน
จะบ้าตาย
“สวยมากค่ะคุณน้อง” ฉันยิ้มแห้ง ๆ ส่งไป สวยกับผีสิชุดบ้าอะไรก็ไม่รู้หนักก็หนัก ไม่พอแหวกมาถึงข้างบน แหวกขึ้นมาขนาดนี้แล้วจะตัดให้ยาวทำไม
ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมคนมองว่ามันสวย
“นี่ค่ะรองเท้า” ว่าแล้วพวกเขาก็ดึงรองเท้าออกมาจากกล่องเรียงให้ฉันดู
ถ้าฉันใส่เดินลงบันไดมีหวังได้ตกบันไดคอหักตายแน่ แม่งกี่นิ้วเนี่ย ว่าชุดแย่แล้ว ตอนนี้เจอรองเท้าส้นสูงเข้าไปอยากร้องไห้มาก จับปืนตามล่าคนร้ายฉันยังคิดวิธีออกว่าควรทำยังไง แต่เรื่องนี้ฉันจนปัญญามาก
ฉันหันไปมองดูรองเท้าของตัวเองแล้วตอนนั้นเองฉันก็คิดอะไรออก “พี่ ๆ ออกไปเถอะค่ะ แล้วเดี๋ยวฉันตามไป” ฉันเอ่ยบอกพวกพี่ ๆ ทั
