“ลงมา” เสียงตะโกนจนดังลั่น แต่นีราก็ไม่ยอมเปิดประตูสักที ฉันที่เห็นว่าทุกอย่างกำลังจะแย่ จึงเลือกที่จะเปิดประตูเอง แต่ก็ถูกมือบางของนีราคว้าไว้ ก่อนที่เธอจะเหยียบคันเร่งหนีพวกที่ยืนอยู่ด้านนอก
“นีรา หยุด!” ฉันเอ่ยบอกคนด้านข้าง เมื่อเธอขับรถผ่าด่านกลุ่มบอดี้การ์ดเป็นสิบ ๆ คนออกมา
“ฉันมาไกลเกินจะหยุดได้แล้วนาเดีย ขอโทษที่ลากเธอมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย” ถ้ารู้แล้วจะลากกูมาทำไมวะ
“งั้นก็ปล่อยฉันลง ฉันจะไปบอกกับพวกเขาเอง ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ตั้งแต่แรก เธอจะไปไหนก็ไปเถอะ ฉันจะไม่บอกใครทั้งนั้น” ฉันเอ่ยบอกนีราแต่ดูเหมือนเธอจะไม่ฟังอะไรแล้ว
“ฉันคงปล่อยเธอไปไม่ได้เช่นกัน” ว่าแล้วนีราก็ชักปืนขึ้นมาจ่อที่ขมับฉัน แต่มืออีกข้างของเธอก็ยังควงพวงมาลัยรถอยู่ นี่นีราคิดจะกำจัดฉันอีกคนเหรอเนี่ย แล้วฉันไปทำอะไรมันตอนไหน
“ทำไมต้องทำแบบนี้ ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกันเสียอีก”
“ขอโทษด้วย ฉันมันคน
