“เอาเป็นว่าเรื่องทั้งหมด มันเป็นความผิดฉัน ฉันยอมรับทุกอย่าง นายจะให้ฉันทำอะไรเพื่อชดใช้ก็ว่ามา” หญิงสาวว่าพร้อมกับขยับใบหน้าสวยให้หลุดออกจากมือหนาของมาเฟียหนุ่ม
ในเมื่อเรื่องราวมันมาถึงขั้นนี้ วิธีนี้คงเป็นทางรอดเดียว ที่เธอเหลืออยู่
“พูดง่ายดีนิ แต่คิดว่าฉันจะเชื่อเธอเหรอ” แค่มองตาแวบเดียวมาเฟียหนุ่มก็รู้ได้ทันที หญิงสาวตรงหน้าฉลาดมากกว่าที่คิด แม้ตอนนี้สถานะของเธอจะเป็นรอง แต่สกิลการเอาตัวรอดเธอนั้นอยู่ในระดับไฮเอนด์ไปแล้ว
“ฉันพูดจริง จะเอายังไงก็ว่ามา”
“ดี งั้นข้อแรกก็…มาทำงานให้ฉัน” ไม่มีทางแน่
เธอทำงานบนเส้นทางปราบปรามมาตลอด จะให้ผันตัวเองมาอยู่ด้านมืดเสียเองคงทำใจได้ยาก มาเฟียหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ถึงได้ยืนข้อเสนอนี้ให้
“ทำไมล่ะ ไม่กลัวฉันเอาความลับนายไปบอกคนอื่นอีกหรือไง”
“หึ ก็ถ้าเธอกล้าเสี่ยงกับแม่ที่นอนอยู่โรงพยาบาลหรือว่าน้องสาวที่กำลังจะถูกจับไปขายตัว ฉันว่ามันก็น่าเสี่ยงดีนะ ว่าไหม”
“ตอนเกิดมา ผีห่าซาตานเข้าสิงหรือไง ถึงได้ชั่วช้า สารเลวขนาดนี้” หญิงสาวเหลืออดกับผู้ชายตรงหน้ามาก คนพวกนี้ถึงขั้นตามไปเจอแม่และน้องของเธอเร็วขนาดนี้
“นั่นสินะ ก็ไม่ทันได้ถามแม่ซะด้วย”
“ไอ้ชั่ว ไอ้สารเลว ไอ้นรกส่งมาเกิด ฉันไม่มีวันทำงานให้แกแน่” หญิงสาวพ่นวาจาหยาบคายออกมามากมาย แต่ดูเหมือนมาเฟียหนุ่มจะไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรกับคำพูดของเธอเลยสักนิด
มาเฟียหนุ่มหยิบโทรศัพท์กดโทรออกพร้อมกับเปิดสปีกเกอร์โฟนให้หญิงสาวได้ยินในสิ่งที่เขาจะพูดต่อจากนี้
(อืม ว่าไง)
“เด็กเป็นไงบ้าง” ใบหน้าสวยตั้งใจฟังเสียงจากปลายสายอย่างมาก ในใจของเธอตอนนี้จดจ่อไปที่สิ่งเดียว
(ก็ดี จะให้จัดการเลยไหม)
แค่ได้ยินสิ่งที่ปลายสายเอ่ย หญิงสาวถึงกับขยับตัวลุก มองคนด้านหน้าด้วยแววตาที่โกรธเกลียดและเอาเรื่อง
“เธอไม่รับข้อเสนอ ก็จัดการได้” มาเฟียหนุ่มว่าพร้อมกับมองใบหน้าสวย ที่จ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ
(โอเค) ปลายสายตอบกลับมาเสียงเรียบ เธอจะไม่ยอมให้น้องสาวของตัวเองต้องเป็นอะไรไปแน่
“ไม่นะ อย่าทำอะไรน้องฉัน ฉันยอมแล้ว ฉันจะทำงานให้นาย” เธอตอบตกลงทันที หากตอนนี้มีทางไหนช่วยน้องสาวได้เธอก็พร้อมจะทำ
“ตามนั้น”