4 ไคล์

1577 Words

อีกด้าน “นายครับ” แม็กซ์เอ่ยขึ้นเมื่อเจ้านายเดินเข้ามาในห้องทำงาน “มีอะไร” ว่าแล้วแม็กซ์ยื่นซองเอกสารให้มาเฟียหนุ่ม มันเป็นรายชื่อของบอดี้การ์ดใหม่ที่พี่ชายให้เขารับมาเพื่อดูแลเฟญ่า “นายจะให้พวกเราเริ่มการทดสอบวันไหนดีครับ” “อีกสามวัน” จากนั้นมาเฟียหนุ่มก็วางซองเอกสารไว้บนโต๊ะทำงานก่อนจะนั่งตรวจดูเอกสารการส่งออกสินค้าของท่าเรือทั้งหมด มาเฟียหนุ่มทำหน้าที่เป็นเลขาให้พี่ชายของเขาก็จริง แต่งานส่วนใหญ่ของท่าเรือจะอยู่ในความรับผิดชอบของไคล์ทั้งหมด หากเปรียบเขากับพี่ชาย ก็คงเปรียบได้สีดำกับสีขาว พี่ชายของเขามีหน้าที่ต้องขึ้นรับตำแหน่ง หน้าที่การงานของพี่ชายดูจะขาวสะอาดมากกว่า พี่ชายนั่งแท่นผู้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่ในเครือเบอลินตัน ส่วนเขานั้นอยู่ในโลกดำมืดตลอดมา แต่ทุกอย่างเขาเป็นคนเลือกที่จะอยู่แบบนี้เอง ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดแต่เขารู้แค่เพียงว่าหากอำนาจที่เขาสั่งสมมาจะทำให้เป้าหมายของเขาสำเร็จ ไม่ว่าโลกดำมืดสักแค่ไหนเขาก็ไม่กลัวที่จะต้องเผชิญ ครืดดด เสียงโทรศัพท์ของไคล์ดังขึ้น ก่อนที่เขาจะละสายตาจากเอกสารตรงหน้า พร้อมกับหันไปมองหน้าจอก็เห็นว่าเป็นผู้หญิงที่เขากำลังควงอยู่โทรมา “ครับ” เขากดรับโทรศัพท์ก่อนจะเอ่ยทักทายผู้ที่โทรเข้ามา (ไคล์คะ ว่างหรือเปล่า) “ว่างครับ มีอะไรหรือเปล่า” (คิดถึงค่ะ คืนนี้เจอกันหน่อยได้ไหมคะ) มาเฟียหนุ่มยกยิ้มเขาไม่เคยขาดเรื่องอย่างว่าหรอก ในเมื่อผู้หญิงเสนอมาขนาดนี้ เขาเป็นชายอกสามศอก มีเหรอจะปฏิเสธผู้หญิงร่างบอบบางได้ “ครับ ให้ผมไปรับหรือว่าคุณจะมาหาเอง” (เจอกันที่คลับตอนสี่ทุ่มเลยนะคะ วันนี้กี้นัดเพื่อนไว้ด้วยค่ะ) “ครับ แล้วเจอกัน” (ค่ะ) จากนั้นเสียงโทรศัพท์ของมาเฟียหนุ่มก็ตัดไป หากเทียบนิสัยเขากับพี่ชายแล้วอยากบอกเลยว่าคนละแบบ พี่ชายของเขาเป็นคนรักความเป็นส่วนตัว แทบไม่สุงสิงกับใครถ้าไม่รู้จัก แต่กลับกันเขาไม่ใช่คนประเภทนั้น ไคล์เข้ากับคนง่ายพอสมควร เขาเป็นคนอัธยาศัยดี บางครั้งก็อาจจะดีเกิน ไม่ต้องนับเรื่องผู้หญิงเขาเปลี่ยนเป็นว่าเล่นราวกับว่าคงจะอยากชดเชยให้คนเป็นพี่ ที่แทบจะไม่มีเรื่องผู้หญิงเลย เขาหันกลับไปก้มหน้าตรวจเอกสารต่อ เวลาผ่านไปนานพอสมควร เขาก็ตรวจเอกสารทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะลุกยืนเต็มสูงแล้วเดินออกจากห้องทำงาน แต่ก็ไม่วายหันกลับไปมองดูโต๊ะอีกครั้ง เขาเห็นซองเอกสารที่คนสนิทนำมาให้เมื่อช่วงบ่าย เขาเอื้อมมือขึ้นไปหยิบขึ้นมาแล้วเดินออกจากห้องทำงาน ไม่นานมาเฟียหนุ่มก็เดินมาถึงรถที่แม็กซ์ยืนรออยู่ “นายจะกลับเลยมั้ยครับ” บอดี้การ์ดส่วนตัวเขาเอ่ยถาม “ไปคลับเฮียเกอร์ก่อน” ว่าแล้วมาเฟียหนุ่มก็เดินเข้าไปในรถด้านข้างคนขับ เขาไม่ได้ถือตัวกับลูกน้องมากนัก ถึงแม้จะเป็นเจ้านายแต่เขาสนิทกับบอดี้การ์ดเหมือนเป็นเพื่อนกันมากกว่า “ไอ้แม็กซ์ มึงอยู่กับกูมากี่ปี” เขาเอ่ยถามบอดี้การ์ดคนสนิท เพราะจะว่าไปแล้วคนที่อยู่กับเขามานานตั้งแต่เด็กถ้าไม่ใช่ครอบครัวก็คงเป็นบอดี้การ์ดคนนี้ “ไม่รู้สิครับ ก็ตั้งแต่ที่พวกเราเป็นเด็กมั้ง” “นั่นสินะ วันเวลาช่างผ่านไปไวนะ มึงว่ามั้ย” ไคล์เอ่ยถามขึ้น ก่อนที่ดวงตาคมกริบจะหันไปมองบนท้องถนน ไม่นานรถของเขาก็เริ่มชะลอความเร็วและหยุดลงเพราะสัญญาณไฟจราจร มาเฟียหนุ่มมองเห็นเด็กน้อยสองคนที่กำลังจูงมือพ่อกับแม่เดินข้ามถนน พวกเขาต่างยิ้มแย้มดูมีความสุข มาเฟียหนุ่มมองภาพตรงหน้านิ่ง สายตาของเขาสั่นไหว ต่อให้ฝึกความเข้มแข็งมามากมายแค่ไหน แต่กับเรื่องนี้เขาไม่สามารถปิดบังความรู้สึกได้เลย ความรู้สึกของวันนั้นยังอยู่ทุกในห้วงความทรงจำของเขาตลอดมา แม็กซ์ที่เห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของเจ้านาย ก็เข้าใจได้ในทันที เขารู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเจ้านายของเขา อดีตที่เลวร้ายยังฝังอยู่ในใจมาเฟียหนุ่ม ถึงแม้ว่าเจ้านายจะพยายามทำตัวร่าเริง แต่ใครจะรู้ว่าลึกก้นบึ้งของหัวใจ เขาเก็บซ่อนความรู้สึกอะไรเอาไว้มากมาย “นายจะให้ผมเรียกเด็กไหมครับ” แม็กซ์เอ่ยถามขึ้น เขารู้จักนิสัยของเจ้านายดีพอ ๆ กับรู้จักกับเจ้าของร้านที่จัดหาเด็กให้เจ้านายเขา หากมีเรื่องเครียดหรือไม่สบายใจ มาเฟียหนุ่มต้องหาที่ระบาย แม็กซ์สามารถจัดหาหญิงสาว ให้มาเฟียหนุ่มได้ทุกเมื่อ หากว่าเจ้านายของเขาต้องการ “ไม่ต้องวันนี้นัดมาร์กี้ไว้” “ครับ” แม็กซ์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เข้าใจ เขารู้ดีอยู่แล้วเจ้านายไม่เคยขาดเรื่องพวกนี้ได้นานหรอก อาจเป็นเพราะการอยู่คนเดียวอาจทำให้เขานั้นคิดมาก ดังนั้นหากหาความสุขใส่ตัวให้มากที่สุด อาจคลายปัญหาที่ยังคงผูกติดในใจของเขาได้ @คลับไทเกอร์ “ไคล์คะ” หญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปสีดำ หน้าอกหน้าใจมองเห็นไปถึงไหนต่อไหน ยืนเรียกมาเฟียหนุ่มเมื่อเขาเดินขึ้นมาถึงบนชั้นวีไอพีของคลับ “ครับ” มาเฟียหนุ่มขานตอบ แล้วเดินเข้าไปหาหญิงสาวเขานั่งลงข้าง ๆ เธอ ก่อนที่จะหันไปมองดูเพื่อนของหญิงสาว ใบหน้าคมคายหันมองหญิงสาวทุกคนในโต๊ะ ก่อนจะเห็นว่ามีใครบางคนที่เขารู้จักนั่งอยู่ด้วย “อ้าว มะปรางเป็นเพื่อนกับมาร์กี้เหรอ” “อื้อ ไม่คิดว่าคนที่ยัยกี้พูดถึงจะเป็นไคล์นะ” ว่าแล้วมาเฟียหนุ่มก็หันไปยิ้ม เขาไม่ได้คิดจะจริงใจอะไรกับใครอยู่แล้ว เขามันพวกรักสนุกไปวัน ๆ “สวัสดีค่ะ ดารินนะคะ” หญิงสาวใบหน้าโฉบเฉี่ยว เครื่องหน้าจัดเต็ม แถมเสื้อผ้าที่ใส่เรียกได้ว่าใครเห็นก็ต้องมอง แล้วเพื่อนคนคนอื่น ๆ ก็ทักทายกันไปตามมารยาท “สวัสดีครับ ไคล์ครับ” มาเฟียหนุ่มมองหญิงสาวทั้งสามสี่คนสลับกันไปมา ก่อนจะเห็นพวกเพื่อนพี่ชายนั่งอยู่โต๊ะไม่ไกลจากที่เขานั่ง ด้วยบรรยากาศที่มีแต่ผู้หญิงล้อมรอบมากเกินไป ชายหนุ่มจึงเลือกปลีกตัวออกมา ให้เวลากับคู่ควงของเขาได้ปาร์ตี้กันอย่างสนุกสนาน “ผมไปหาเฮียเกอร์ก่อนนะครับ ถ้าคุณเสร็จธุระโทรหาผมนะ” ไคล์เอ่ยบอกคนด้านข้าง หญิงสาวที่ได้ยินแบบนั้นก็แค่พยักหน้าให้มาเฟียหนุ่ม หลังจากนั้นเขาก็เดินตรงไปยังโต๊ะที่มีเพื่อนพี่ชายนั่งอยู่ “ทำไมมึงไม่บอกว่าคนที่มึงควงเป็นไคล์วะ” มะปรางเอ่ยถามเพื่อนในทันที ที่เห็นว่ามาเฟียหนุ่มเดินออกไปไกลพอสมควร “มึงมีอะไรหรือเปล่า แล้วมึงรู้จักไคล์ได้ไง” “ทำไมจะไม่รู้ ก็ไคล์เป็นน้องชายเพื่อนพี่คิม ไม่รู้จักสิแปลก” “อ้าวเหรอ ช่างเหอะควงแค่ขำ ๆ อย่าไปซีเรียสสิวะ” “ไม่ซีเรียสได้ไง ถ้าพี่ไคล์รู้ความลับพวกเรามึงจะทำไง พี่คิมยิ่งสงสัยกูอยู่ แถมจับผิดกูตลอดเวลา” มะปรางเอ่ยขึ้นเมื่อรู้ว่าแฟนหนุ่มกำลังจับตามองเธอมากขึ้นกว่าเดิม “ถ้ามันลำบากมึงจะทนคบอยู่ทำไม” “เพราะกูยังต้องพึ่งเขาไง เขาดีขนาดนั้นกูไม่มีวันเลิกกับเขาแน่” “ขนาดเขาดีขนาดนั้น มึงก็ยังเลือกจะทำแบบนี้” ดารินเอ่ยขึ้น พวกเขาทั้งสามต่างก็รู้ในนิสัยของเพื่อนดี “ชั่วครั้ง ชั่วคราวน่า มึงก็รู้พี่คิมเข้าเวรเกือบจะทุกวัน เจอหน้ากันแค่อาทิตย์ละครั้งยังยาก” มะปรางเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจมากนัก ถ้าไม่ติดว่าแฟนหนุ่มเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อมแล้วล่ะก็ คงไม่มีทางที่เธอจะนั่งรอจนเหี่ยวแห้งขนาดนี้แน่ “เหอะ ชั่วครั้ง ชั่วคราว แต่ที่เห็นมามึงควงเด็กเกือบทุกวันเลยนะมะปราง มึงคิดว่าเขาจะไม่รู้หรือไง” “ไม่มีหลักฐาน กูไม่เคยทิ้งอะไรให้เขาจับได้อยู่แล้ว เลิกพูดๆ วันนี้มึงนัดไว้ยัง กูขอแบบแซ่บ ๆ นะ ส่วนนังกี้ไม่ต้องเผื่อมัน ดูท่าไคล์น่าจะแซ่บพอ” “แซ่บมาก…” ว่าแล้วทั้งสามก็นั่งหัวเราะกันเสียงดัง จนสายตาของดารินหันไปมองโต๊ะ ที่นั่งไม่ไกลจากพวกเขามากนัก เธอมองหญิงสาวที่นั่งหันหลังสองคนอย่างไม่วางตา ยิ่งมองก็ยิ่งคุ้นเคย…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more