MAKE LOVE 01
*************************
“เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
ฉันหันไปมองพี่วินพี่ชายเพื่อนสนิทตัวเองที่ตามจีบฉันมาสักพักแล้ว ฉันก็บอกเขาไปแล้วนะว่าฉันไม่ได้อยากเป็นอะไรกับเขา และให้เขาเลิกทำแบบนี้สักทีเพราะมันทำให้ฉันอึดอัดมาก
แต่เขาก็ยันยืนที่จะเอาฉันเป็นเมียให้ได้ เขาบอกว่าถ้าฉันล้มเมื่อไหร่เขาขย่มฉันแน่นอนไม่ต้องห่วง
การที่เขามาชวนให้ฉันกลับกับเขาแบบนี้เป็นเพราะรถของฉันเข้าศูนย์เลยไม่มีรถใช้ และคนที่จัดการเป็นธุระเรื่องรถให้ฉันก็คือพี่วินนี่แหละ
คนตรงหน้ายิ้มให้ฉันแล้วบอกให้ฉันขึ้นรถไปกับเขาเพราะเขาจะไปส่ง และต่อให้ฉันจะกลับเองยังไงเขาก็ไม่ยอมอยู่ดี
เขาอยากเป็นคนที่ไปส่งฉัน ฉันถอนหายใจเป็นรอบที่ล้านที่เขาหน้ามึนแบบนี้ แต่ก็ยอมขึ้นรถมากับเขา
เมื่อก่อนเราสองคนก็สนิทกันมากนะ ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ เพราะตอนนั้นเขาคิดกับฉันเป็นแค่เพื่อนของน้องสาวเขา
และฉันเองก็คิดกับเขาเป็นแค่พี่ชายเพื่อนเหมือนกัน แต่พอเขาเดินเข้ามาบอกฉันว่าเขาคิดกับฉันมากกว่านั้นและต้องการที่จะเอาฉันเป็นเมียให้ได้มันก็เลยทำให้ฉันมองเขาเปลี่ยนไปจากเดิม
และเริ่มที่จะอยู่ห่างจากเขามากขึ้น แต่ดูเหมือนว่ายิ่งออกห่างเขาก็ยิ่งพาตัวเองเข้าใกล้ฉันมากกว่าเดิม จะเรียกให้ถูกต้องบอกว่ายัดเยียดความเป็นผัวให้ฉันเลยมากกว่า
“เรามีไปไหนต่อหรือเปล่า?”
“ไม่ค่ะมีนอยากกลับห้องเลย”
“งั้นไปเล่นที่ห้องพี่ก่อนมั้ย พอดีพี่ซื้อขนมมาฝากมีนด้วยแต่ลืมเอาไว้ที่ห้อง”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพี่วินค่อยเอาให้มีนวันหลังก็ได้”
ฉันรู้จุดประสงค์ของพี่วินที่ชวนฉันไปที่ห้อง ที่จริงก่อนหน้านี้ได้ไม่นานฉันก็ไปห้องเขาเหมือนกันนะแล้วรู้ป่ะว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเกือบจะเสียตัวให้เขาแล้วด้วย เพราะตอนนั้นมันเป็นช่วงฝนตกและบรรยากาศมันได้มากเลยไง
“เอาเสื้อผ้าพี่ไปใส่ก่อนแล้วกัน ตัวเปียกขนาดนี้เดี๋ยวไม่สบาย”
พี่วินเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าของเขามาให้ฉันเปลี่ยน ที่ตัวเปียกแบบนี้เป็นเพราะฉันยืนรอรถแท็กซี่ที่หน้ามหาลัยแล้วฝนก็ดันตกหนัก
พี่วินมาเจอเข้าก็เลยชวนฉันกลับมาด้วย แทนที่จะไปส่งฉันแต่เขากลับพาฉันมาที่คอนโดของเขาซะอย่างนั้น
ฉันรับผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าของเขามาแล้วเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ พอเปลี่ยนเสร็จแล้วเดินออกมาก็ต้องตกใจที่จู่ๆ พี่วินก็ชะโงกหน้าเข้ามาพอดีทำให้จมูกของเราชนเข้าอย่างจังเลยล่ะ
ฉันกำลังจะถอยหลังหนีแต่ก็ถูกพี่วินคว้าเอวเอาไว้แล้วดึงเข้าหาตัวเขา ทำให้ตอนนี้ฉันอยู่ในอ้อมกอดเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้
“พี่วินปล่อยค่ะ มากอดมีนทำไม”
“อยากเxด”
“พะ...พี่วิน...อื้อ”
ฉันที่กำลังจะดันตัวคนตรงหน้าให้ออกห่างแต่ยังไม่ทันได้ทำอย่างนั้นร่างสูงก็โน้มหน้าเข้ามาประกบปากจูบกับฉันก่อน
คำพูดที่จะต่อว่าเขาก็ถูกกลืนหายลงไปทันทีเมื่อพี่วินแทรกเรียวลิ้นของตัวเองเข้ามาในปากฉันแล้วดูดเอาลิ้นฉันเข้าไปในปากเขาเหมือนกัน
ฉันอยากจะผลักเขาให้ออกห่างนะแต่มันกลับไม่มีแรงที่จะทำอย่างนั้น รสจูบที่อ่อนหวานและนุ่มนวลของอีกฝ่ายมันทำให้ฉันเผลอจูบตอบเขากลับไปอย่างน่าอายเหมือนกัน
ทั้งที่ไม่ได้ต้องการต้องการให้เขาทำแบบนี้ด้วยซ้ำ แต่มันบังคับตัวเองไม่ได้แล้ว
เราสองคนแลกลิ้นกันอยู่นานก่อนที่พี่วินจะเป็นฝ่ายถอนจูบออกไปก่อน เขาก้มหน้ามองฉันแล้วยิ้มให้มันทำให้ฉันได้สติกลับมาแล้วผลักเขาให้ออกห่าง
ก่อนจะเห็นว่ากระดุมเสื้อนักศึกษาของเขาถูกฉันปลดออกตอนไหนไม่รู้ เขาก้มมองเสื้อตัวเองแล้วหัวเราะออกมา
“นี่อยากให้เอาก็ไม่บอกนะคะน้องมีน แก้ผ้าเอากันตอนนี้เลยมั้ยล่ะหืม?”
“มีนไม่พูดกับพี่วินแล้วค่ะ”
ฉันหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีที่ตัวเองเผลอปลดกระดุมเสื้อเขาออกแบบนั้น ก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำมันลงไปได้ยังไงแต่ก็ทำไปแล้ว
คนตรงหน้าหัวเราะที่ฉันเองก็มีอารมณ์คล้อยตามเขาเหมือนกัน นี่ถ้าพี่วินไม่ยอมถอนจูบออกก่อนฉันคิดว่าฉันเองคงได้โดนเขาขย่มแน่ๆ บอกตามตรงเลยนะว่าฉันเองก็มีอารณ์เหมือนที่เขาบอกนั่นแหละ
บรรยากาศฝนตกไหนเราจะอยู่ห้องด้วยกันสองคนอีก ไม่พอนะฉันยังถูกเขาเล้าโลมอีกด้วย
เหตุการณ์วันนั้นมันทำให้ฉันต้องปฏิเสธที่จะไปคอนโดของพี่วิน เขาเล่นรุกฉันหนักขนาดนี้ฉันก็ต้องกลัวหรือเปล่าล่ะ
ไม่ได้กลัวเขานะ แต่ฉันกลัวใจตัวเองมากกว่า กลัวว่าตัวเองจะหวั่นไหวให้เขา ที่ต้องพูดแบบนั้นเพราะฉันรู้ไงว่าเขาเป็นคนยังไง
เขาเปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ที่เลิกกับแฟนมาน่ะ ฉันเลยคิดว่าเขาคงไม่ได้จริงจังอะไรกับฉันแน่ๆ ถ้าไม่อยากเสียใจก็อยากหลงคารมของผู้ชายคนนี้เด็ดขาด
วิวาห์น้องสาวของเขาก็รู้ดีว่าพี่ชายตัวเองมั่วผู้หญิงมากแค่ไหน เมื่อก่อนเขาก็ไม่ได้เป็นแบบนี้หรอก
แต่เขาก็ให้เหตุผลว่าที่เขาต้องมั่วผู้หญิงไปเรื่อยมันเป็นเพราะเขาไม่พร้อมที่จะมีใคร แล้วนิสัยของเขามันก็เป็นคนที่ชอบเรื่องเซ็กส์มากด้วย
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เขาเจอคนที่ทำให้เขาอยากหยุด เขาก็จะหยุดทันที เพียงแต่ตอนนี้มันยังไม่เจอเท่านั้นเอง
“แต่พี่อยากพามีนไปห้องพี่ก่อนนะคะ ถ้าเอาให้วันหลังมันก็จะเป็นของค้างคืนจะไม่อร่อย”
“งั้นมีนไม่กินก็ได้”
“แต่พี่อยากให้เรากิน เราก็ต้องกิน”
พอฉันปฏิเสธพี่วินก็หันหน้ามาจ้องหน้าฉันทันทีแล้วออกคำสั่งกับฉันด้วย ฉันถอนหายใจในความเอาแต่ใจตัวเองของเขา
ที่จริงฉันก็บอกวิวาห์แล้วนะว่าให้ไปบอกพี่ชายมันด้วยว่าให้เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว การที่เขาทำแบบนี้มันทำให้ฉันอึดอัด
ฉันกำลังจะลงจากรถเพราะไม่อยากอยู่ต่อแล้วแต่ก็ถูกมือหนาของพี่วินคว้าเอาไว้ก่อนทำให้ต้องหันกลับไปมองและเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาเอี้ยวตัวเข้ามารั้งท้ายทอยฉันเอาไว้แล้วกดจูบลงมาโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว
ฉันจะดันหน้าอกเขาให้ออกห่างแต่เขาก็ไม่ยอมให้ฉันทำอย่างนั้นเมื่อเขารวบมือฉันเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวของเขาแล้วบดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างดุดันและรุนแรง
เพราะก่อนหน้านี้เขาทำเหมือนไม่พอใจฉันแล้วไงที่ฉันไม่อยากได้ขนมจากเขา
“อะ...อื้อ”
ฉันพยายามดันตัวพี่วินให้ออกห่างจากตัวเพราะตอนนี้เขาแทบไม่ยอมให้ฉันได้หายใจเลย
เขายังคงบดขยี้ริมฝีปากฉันอย่างหนักหน่วงจนรู้สึกเหมือนได้กลิ่นคาวเลือดในปาก
นี่เขาทำรุนแรงกับฉันเกินไปหรือเปล่า แล้วรู้มั้ยว่าการที่เขาทำแบบนี้เขาก็ยิ่งไม่มีวันได้ใจฉันหรอก เพราะฉันไม่ชอบคนที่เข้าหาฉันด้วยการคุกคามแบบนี้
ที่ผ่านมาฉันพยายามที่จะไม่ต่อว่าอะไรเพราะเขาเป็นพี่ชายเพื่อนสนิทฉัน แต่พอเขาทำแบบนี้บอกตามตรงเลยมันยิ่งทำให้ฉันไม่อยากเข้าใกล้เขามากกว่าเดิมอีก
“อื้อ....อื้อ”
“เมื่อพี่บอกอะไรเราต้องทำตาม ไม่งั้นจะโดนลงโทษแบบนี้”
พี่วินถอนจูบออกจากฉันแล้วพูดเสียงเข้มเพื่อไม่ให้ฉันขัดคำสั่งเขาอีก ฉันหายใจเหนื่อยหอบ เพราะเมื่อกี้เขาเล่นจูบฉันหนักหน่วงมากเลยไง
เราไม่ได้เป็นอะไรกันการที่เขามาบังคับฉันแบบนี้ไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ ถามจริงหน้าฉันเหมือนหน้าเมียเก่าเขาหรือไงถึงได้มาทำแบบนี้
ที่ผ่านมาฉันก็อยู่ของฉันดีๆ นะแล้วเขาจะมาอะไรกับฉันมากมายขนาดนี้ ผู้ชายคนอื่นที่เข้ามาจีบฉันก็ไม่เคยทำแบบนี้ด้วยซ้ำ
ฉันมองหน้าพี่วินด้วยความโกรธที่เขาคุกคามฉันมากเกินไป ถ้าเราสองคนเป็นแฟนกันก็ว่าไปอย่าง
แต่นี่อะไรเขามาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ฉันบอกเขาหลายรอบแล้วนะว่าอย่าทำแบบนี้
ฉันเป็นเพื่อนน้องสาวเขาและเขาเองก็เป็นพี่ชายเพื่อนเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้นขอแค่ให้ฉันเป็นของเขาให้ได้
“ทำแบบนี้ทำไม หน้ามีนเหมือนหน้าเมียเก่าพี่หรือไงถึงได้คิดจะทำอะไรก็ทำ หลายครั้งแล้วนะพี่วิน”
ฉันเช็ดปากตัวเองแล้วต่อว่าเขา ใช่ นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่วินเข้าหาฉันแบบนี้
แต่มันนับครั้งไม่ถ้วนแล้วที่เขาพยายามคุกคามร่างกายฉันเพื่อให้ฉันสมยอมเป็นของเขา เหมือนต้องการจะเล้าโลมฉันให้คล้อยตามแล้วเผลอใจให้เขา
และมันก็เป็นแบบนั้นมาตลอดฉันเลยไม่อยากอยู่ในห้องกับเขาสองคนไง เพราะมันก็มีหลายครั้งเหมือนกันที่ฉันเกือบจะห้ามตัวเองไม่ได้
ฉันจ้องหน้าพี่วินกลับไปเพื่อให้เขารู้ว่าตอนนี้ฉันโกรธเขามากและเขาก็ไม่ควรทำแบบนี้กับฉันด้วย
“ขอโทษ”
และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกด้วยเหมือนกันที่เขาขอโทษฉันเมื่อทำให้ฉันเสียความรู้สึก เขาทำมันจนนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว และฉันก็เบื่อคำนี้มากๆ ด้วย
ฉันถอนหายใจแล้วเมินหน้าไปทางอื่น ต่อให้เขาขอโทษฉันตอนนี้เชื่อสิไม่ทันข้ามวันเขาก็จะทำให้ฉันโกรธเขาอีก และเขาก็มักจะชอบว่าให้ฉันด้วยนะว่าฉันมันงี่เง่า
ทั้งที่ความจริงแล้วที่ฉันต้องเป็นแบบนี้มันก็เป็นเพราะเขาไง ฉันบอกเขาหลายรอบแล้วเหมือนกันว่าฉันไม่ได้ชอบเขาและไม่ชอบให้เขาทำแบบนี้
การที่เขาจะจีบฉันเพราะเขาชอบฉันน่ะมันไม่ผิดนะ แต่การที่เขาเล่นรุกฉันหนักขนาดนี้มันเรียกว่าคุกคามกันมากเกินไปจนแทบไม่มีพื้นที่ส่วนตัวแล้ว
แม้กระทั่งวิวาห์น้องสาวของเขาไปบอกแล้วก็เหมือนเดิม เขาไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย
หลายวันก่อนฉันก็ยังคงเห็นเขาไปรับผู้หญิงคนอื่นอยู่เลย แล้วแบบนี้ฉันจะยอมคบกับเขามั้ยล่ะ
“พี่รู้หรือเปล่าว่าการที่พี่ทำแบบนี้มันไม่ได้ทำให้มีนรักพี่เลยนะคะ อีกอย่างถ้าพี่ไม่ได้คิดจริงจังกับมีนก็อย่าทำแบบนี้อีก”
“แล้วเรารู้ได้ยังไงว่าพี่ไม่ได้จริงจังกับเรา?”
คนตรงหน้าถามกลับแทบจะทันทีที่ฉันพูดจบ นี่เขาคิดว่าฉันโง่ไม่รู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเขาเลยเหรอ
ฉันจะคบกับเขาก็ได้นะถ้าเขาไม่ได้ร้ายอย่างที่ฉันเห็น ทีแรกฉันก็คิดว่าพี่วินเป็นผู้ชายแสนดีเพราะเขาดูแลน้องสาวและหวงน้องตัวเองมาก
แต่พอได้มารู้จักเขามากขึ้น ได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นมันก็ทำให้ฉันรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาน่ะเป็นคนน่ากลัว
“ตามจีบมาหกเดือนนี่คือไม่ได้จริงจังงั้น?”
“แต่พี่ก็ไม่ได้จีบมีนคนเดียวไงคะ”