İHTİRÂK (BİR KARADENİZ SEVDASI) +18

BÖLÜM 1

Asena ' nın Anlatımıyla

Ben Asena adımın anlamı gibi güçlü, dirayetli, cevval yani tam bir dişi kurt olarak adının anlamını çok güzel yansıtan biriyim. Ben öyle biriydim ki ailem de bile benim için özellikle saygı duyulan kızı olarak görülür ve bunun için de oldukça da önemli kişiydim.

Çünkü onlar bilirdi ki bana ters olan ne varsa hepsi ama hepsi ne olursa olsun, kim olursa olsun herkese kafa tutacak tek kişiydim.

Ben böyle olmasına böyleydim ama bazı şeyleri ise bilemedim. Gözüm mü kördü yoksa ben mi bazı şeylere çok çabuk kanmıştım bunu anlayamadım.

Hayır ben asla da böyle bir şey yapmazdım. Ama bazen insanın gözleri kör olur ya benim de aynı bu şekil de gözlerim kör olmuştu.

İnsan bazen hayatın da görmediği şeyi görünce böyle benim gibi kör olabiliyordu. Ama bu durum sakın farklı anlaşılmasın çünkü ben aile açısından çok şanslı bir kızdım.

Ailemiz her zaman kadına değer verir onları da el üstün de tutardı. Başkaları ne derse desin ama bizim aile pek umursamazdı.

Yoksa Urfa da kızların okuması biraz zordu. Onlara göre kızların okuması bir çeşit oruspuluk gibi algılanır ve kızlar okuka gittiğin de sanki namuslarını kaybeder gibi davranırlardı.

Babama da bu konu da çok konuşuldu ama babam da amcalarım da kimseyi inlemedi. Onlar için bu sözler zırvalıktan başka bir şey değildi.

Ama insanoğluyuz ya elbet bunlar kulağımıza geldiğin de annelerimiz de ne olur olmaz özellikle kulağımıza bu konu da nasihatlar verirdi.

Bizler de asla ailemizi utandırmayız. Ama ben bilmiyorum ama sanki diğerlerinden biraz daha gariptim. Her şeye karşı sesim yükselir, korkusuz olduğumu söylemiştim ya nedense bu özelliklerim karşı cins tarafından kaçılacak bir özellik gibi görünürdü.

Gerçi ben de erkeklere de pek meraklı olduğum söylenilmezdi. Ama ilk defa yaşadığım o beğenilme duygusu ben de farklı duygulara yol açar iken aynı zaman da bu Asena ' dan da uzaklaşmama neden olmuş bunu hiç fark etmemişim.

Neden mi böyle dedim o zaman sizin için en başına dönmeliyim ki benim neden bu kadar serzenişim neden bu kadar kendime acımasız olduğumu daha iyi anlayın.

Evet ben belki haksızlığa karşı gelir, sesimi çıkartırdım ama nedense bunu aylardır yapamamışım. Kendimi hep suçlu gördüğümden dolayı belki böyle oldu bunu da açıkçası bilemiyorum.

Ben o susan, konuşmayan Asena ' dan ise bugün çıkmam gerektiğini anladım. Çünkü şimdi farkındaydım ki ben ne için susmuşum da kendimi bu duruma düşürmüşüm şimdi daha iyi anlıyordum.

Dedim ya ben şimdi ki beni şimdi daha iyi anlıyordum. Ben hep kendimi çok iyi yansıtıyorum diye düşünmüştüm. Ama bunun böyle olmadığı ilk defa bugün şu an da farkına varmıştım.

Yoksa şimdi gözlerimden akan yaş neyin nesiydi?

Ben neden bu kadar kendimden ödün vermiştim ki?

Normal de inadıma rağmen gözümden bir yaş akmayacak ben, neden bu son bir senedir sürekli akıyordu ki?

Hiçbir şeyi anlamıyordum. Anlamadığım gibi anlamlandıramıyordum da zaten bu durumu nasıl anlamlandırabilirdim ya da bunu nasıl kabul edebilirdim?

Şimdi ise gözümden akan yaşlar ile etrafıma bakıyordum. Bakıyordum bakmasına ama ben görsem bile karşı taraf beni görebiliyor muydu ki? Ben haykırıyordum ama kimse bu haykırışımı duymuyordu.

Acaba duymuyorlar mıydı yoksa duymak mı istemiyorlardı işte bunu şu an da ayırt edebiliyordum. Ben kör olduğumu yeni fark ediyordum.

Hayır belki de bu halimi görmek istemiyorlardı. Çünkü şu an da bunun başka bir açıklaması olamazdı değil mi? Bir insan ağlar iken derdini görmezden gelmeleri bunu yok saymaları başka şekil de açıklanamazdı.

" Baba. " dediğim adam normal de gözümün içine bakarak bana " Kızım. Bundan sonra senin baban benim arkan da kapı gibi ben varım. Bu eşek oğlu eşek seni üzer ise bana gel. " derken şimdi benim gözlerimin içine bakarak " Tek varisim tabii ki de bu gerçekleşecek ben kimseye Rahmi ağanın soyu kurumuş dedirtmem. " diyordu.

Sonra gözlerim " Anne. " dediğim kadın da durdu. O da normal de " Benim güzel gelinim bir sıkıntın olursa gel bana anan yanın da sakın farklı şeyler düşünme. " diyen kadın şimdiler de ise " Benim tek oğlum var tabii ki de bu iş böyle olmalı. Hem koskoca Gülden Hanım ' ın oğlu koskoca bir ailenin reisi ağası olacak Tarık ağanın çocuğu oldurtmuyor dedirtmem kimseye, hem ilk kuma senin mi başına geliyor sanki sus ve sana verdiğimiz bir lokmayı da kerem bil. " diyen kadın aslın da benim tanıdığım kadın mıydı?

Yoksa ilk geldiğim günler de kız kardeşim yerine koyduğum, derdi ile dertlendiğim resmen elim ile saçlarını tarayıp okul gönderdiğim, baktığım " Kardeşim. " dediğim kişi bana " Keşke sen benim ablam olsaydın Asena abla yemin ederim bu abim nasıl sevap işledi de senin gibi biri ile evlendi. Bence yatıp kalkıp dua etmeli, şükür namazları kılmalı. " diyen kız şimdiler de " Benim aslan abime kız mı yok. Hem kadın olsaydın da doğursaydı bir çocuk şimdi sus baba olmak abimin de hakkı. " diyen kız kimdi?

En beteri de benim kendimden ödün verdiğim, gözünün içine baktığım, sevdiğim adam dediğim kişi önce bana " Güzelim Allah kaderimizi böyle yazmış hem üzülme illaki çocuk olacak diye bir şey yok. Ben böyle de çok mutluyum. Hem bir çocuğun olmaması çok iyi değil mi beni hep ilk gün ki gibi seversin." diyen adam şimdiler de " Benim çocuğum olmasın mı Asena ha güzelim. Ben hem ağa oğluyum burada babamdan sonra sözü geçecek tek kişiyim varisim olmazsa benim sözüm dinlenir mi güzel gözlüm. Senden bugüne kadar bir şey istedim mi? Şimdi neden bir baba olma hakkımı elimden alıyorsun? " diyen adam mı benim kocamdı.

Halbuki benim Tarık ' ım benim gözümün içine bakarak bana güzel sözler söyleyen kişi değil miydi? Ben ona doktora gidelim derken bana " Olsun güzelim nasip böyleymiş sen benim yanım da ol yeter bana. " diyen adam değil miydi?

Koynun da uyuttuğu, teselli ettiği kadına şimdi nasıl böyle konuşabilirdi?

Bunlar mı benim ailemdi?

Bunlar için mi ben ailem ile o kadar mücadele etmiştim?

Hayır gerçek olamazdı değil mi? Ben şimdi bir kabusun içindeydim. Bana güzel sözler bu kişiler şimdi nasıl böyle bilerek canımı yakabilirlerdi?

Ben kabustaydım değil mi?

Ben bir kabusun içine uyanmak istiyordum. Bu gerçekliği kabul etmiyor hatta düşünmek bile istemiyordum ki? Olamazdı değil mi onlar bu kadar acımasız olamazdı.

Tarık benim aşkım ile ölüp biter iken bana böyle sözler söylemiş olamazdı. Yapamazdı, yapmamalıydı. Onun ile güzel başlar iken güzel de bitmeliydi. Ama bitmiyordu, sanki her şey yeni başlıyor gibi hissediyordum. Biz buralara nereden, nasıl geldik?

Tarık ile lise de tanışmıştık. İlk başlar da güzel giden arkadaşlık ilişkimiz daha sonra sevgililiğe dönmüştü. Beni ilk gördüğün de sevdiğini ama sırf karakterimden dolayı en başta arkadaş olmak istediğini dile getirmişti.

Daha sonra ise bu arkadaşlık sevgililiğe dönüşmüştü. Tarık benim bu deli dolu ele avuca sığmaz hallerimi severdi. Ama ne zaman lise bitti bu sefer evlilikten sürekli bahsetti.

Evlenir iken de açıkçası bu beni ben yapan tüm özelliklerimi biraz baskılamam gerektiğini dile getirdi. Sonuçta ağa konağına gelin olarak gidecektim ve bu tavırlarım farklı anlaşılabileceğini dile getirdiğin de belki de sevdiğimden ötürü bu durumu kabul etmiştim.

Onun istediği gibi fevriliğimi, yakıp, yıkmamı hep baskı altına almıştım. Susmuştum, eski fevriliğimi bir kenara bırakarak evliliğimi sürdürmeye çalışmıştım. Ta ki her şey bugüne kadarmış bunu da iyi görmüştüm.

En başın da dedim ya ben aslın da bugün olduğum Asena hiç olmamıştım.

Haksızlığa karşı baş kaldıran, herkese haddini bildirir biri iken sırf Tarık için bu yanlarımı törpülemiştim. Gelin geldiğim ev de sıkıntı olmasın diye ben gerekirse her şeyi yakıp yıkan ben susmuş ve bu yanlarımı bastırmıştım.

Oysa şimdi görüyorum ki çok yanlış yapmışım hem de çok büyük bir yanlışın içindeymişim. Ben nasıl böyle bir şey yapmışım. Sırf ben olmadığım için mi şimdi bu kadar üstüme geliniyordu. Ben sırf bir şeyi yakıp yıkadığım için mi bu lafları işitiyorum.

Açık açık yüzüme karşı sen kısırsın laflarını bu yüzden mi duyuyordum. Peki ben madem sırf onlar için bu hale büründüysem ben gerçek benliğimi kendim için ortaya çıkartmaz mıydım?

Ben kendi üstüme kuma getirmeye razı gelir miydim?

Ben Asena Hancı bugüne kadar bir erkeğin gölgesine sığınmadım. Bugüne kadar başımın kopacağını bilsem bile haklıya haksız demedim. Bugüne kadar ezildim sırf sevdiğim adam diyerek sesimi çıkartmayan ben artık susar mıydım?

Madem herkes gerçek Asena ' yı tanımak istiyordu işte o zaman ben gerçek beni ortaya çıkartırdım. Bundan sonra susmazdım, bundan sonra ezilmezdim.

Dalımı kırmaya çalışanın ağacını yerinden sökerdim. Ama ben yine de asla ama asla kimsenin dediği ile bu durumu kabul edecek değildim.

Madem herkes bütün suçu bana yıkmıştı. Madem herkes bu kuma olayını destekliyordu işte o zaman her şeyi ben de kabul ederdim.

Bu eve kuma gelecek ise ben bu eve nasıl başım dik gelmişsem yine de aynı şekil de başım dik çıkacaktım. Ama bana yapılan bu muameleyi de asla unutmayacaktım.

Madem kocam beni ağalık sevdası uğruna gözden çıkartıyordu o zaman ben eski ben olmanın zamanı gelmişti. Ben de tüm gemiyi yakıp yıkacak ve bu durumu bitirecektim.

Bitirdiğim evliliğim olsun ama yine de kendi üstüme bir kadın getirip bu kadar aşağılanmayacaktım. Ben bu kadar kendimi basit biri olarak kendimi adlandırmayacaktım. Ben artık gerçek kimliği herkese en iyi şekil de gösterecek ve gerçek Asena kimdir bir daha tanıtacaktım.

İşte o an gözüm mü karardı bilmiyorum ama ben bazı gerçeklerin farkına daha iyi varmıştım. Ben salak gibi kendini ezidirip kendimi çok güçsüz göstermişim.

Sevdiğim dediğim kişi için kendimi yok etmişim. Şimdi ise artık küllerimden doğmanın tam zamanıydı. Benim böyle bir insan olmadığımın en büyük kanıtı olacaktı. Ben artık eski ben olacaktım.

Eski ben olurken de kimsenin gözünün yaşına bile bakmayacaktım. Kırıldıysam onları da kıracaktım. Ama kimseye kendimi artık ezdirmeyecektim.

Bu ilişki de artık benim baskılanmam ya da alttan almalarım hep son olacaktı. Bundan sonra onlar artık bana saygı duyup beni öyle kabul edeceklerdi. Yoksa herkes kendi yoluna gidecekti.

" Kabul etmiyorum üzerime kuma gelmesini kabul etmiyorum. " dediğim de tüm gözler benim üzerime çevrilmişti.

Anlaşılan Tarık ağa benim kim olduğumu unutmuşa benziyordu. İşte ona gerçek olan benin kim olduğunu ona tekrar tanıtmanın zamanı gelmişti. Asena ’ yı ona tekrar kim olduğunu hatırlatmam gerekiyordu. Bunu herkese karşı gösterecektim.

Bana yapılan hiçbir şeye susmayacak, hiçbir sözü de artık yutmayacaktım. Ben Asena Hancı bugün annemden yeniden doğacak ve kendimi yeniden insanlar ile tanıştaracaktım.