Chapter 2: The Morning After
778 Words
Masakit ang ulo niya.
Masakit ang katawan niya.
Pero mas masakit… ang pakiramdam sa pagitan ng mga hita niya.
Dahan-dahan siyang dumilat. Malambot ang kama. Mabango ang paligid—hindi amoy Downy o Lysol, kundi mamahaling pabango. Amoy lalaki. Amoy mayaman. Hindi amoy apartment ni Sofie.
Then it all came back like a slap.
The drinks.
The music.
The room key.
The wrong door.
The man.
Napalingon siya sa kaliwa.
At muntik na siyang mapasigaw sa gulat.
Nakatagilid sa kanya, nakahubad ang pang-itaas at natutulog pa, si Vincent Von Ortega Mondragon.
"OH MY GOD." Bulong niya, natigilan.
Hindi lang basta lalaki ang katabi niya.
Yung lalaking sikat sa buong kumpanya. Yung binansagang Ice King. Yung boss ng boss ng boss niya.
Hindi siya makagalaw.
Then she felt it again.
The soreness. The stinging pain. Yung bahagyang pagkirot tuwing gagalaw siya. At may kakaibang lagkit sa hita niya.
Napatingin siya sa puting bedsheet. Her heart dropped.
May dugo.
Hindi ito ordinaryong nangyari.
Because that was her first time.
Napakagat siya sa labi, pilit nilulunok ang luha na gustong tumulo. Hindi niya inaasahan ‘to. Ang pagkabirhen niya, ang isang bagay na inalagaan niya nang sobra… nawala sa isang gabing hindi niya maalala.
At sa isang lalaking ni hindi alam ang pangalan niya.
🥀 The Cold Awakening
Bigla siyang bumangon, at dahil sa sakit ay napa-“ahh”—mahina, pero rinig sa tahimik na kwarto.
Vincent stirred.
His eyes opened, dark and calculating.
Nagkatinginan sila.
For a brief second, walang nagsalita. Wala ni isa.
Then…
“You’re still here?” he asked, voice hoarse but sharp.
Mas lalong nadurog si Yza.
She stood up quickly, kinuha ang kanyang dress sa sahig, hindi makatingin.
“Sorry po. Aalis na rin ako.” Mahina niyang sabi.
Vincent walked slowly toward the minibar, unbothered, like she was just… nothing.
“You want water or coffee?” casual niyang tanong.
She shook her head, hindi makatingin, hindi makagalaw.
“What's your name?” tanong ni Vincent habang nagbubuhos ng kape.
Tumigil siya. Natulala.
“You… don’t remember me?” she asked in a whisper.
Vincent turned slightly. “No.”
At doon na pumatak ang luha sa mata ni Yza, kahit pinilit niyang pigilan.
🚪 Takbo Paalis
Hindi na siya nagpaligoy-ligoy. Tinakpan ang katawan, sinuksok ang sapatos sa bag at mabilis na lumabas ng room na parang hinahabol ng multo.
Paglabas niya ng hotel, humigop siya ng hangin—mabilis, masakit, parang sinasakal.
What have I done?
Anong nangyari sa’kin?
Bakit si Vincent?!
⏳ Two Weeks Later…
Dumaan ang araw na parang kabusugan ng luha at kaba.
At sa mga araw na ‘yon, isang bagay lang ang naging malinaw kay Yza.
Positive.
Dalawang guhit sa pregnancy test.
Hindi siya makapaniwala. Nanginginig ang kamay niyang hawak ang test. Halos matanggal ang hininga niya sa kaba.
“What if…”
Hindi na niya kayang tapusin ang tanong.
🏢 Mondragon Global Holdings – Head Office, BGC
Isang imposing tower sa gitna ng Bonifacio Global City, ang Mondragon Global Holdings ay pinamumunuan ng pinakamisteryosong CEO sa Pilipinas.
Vincent Von Ortega Mondragon, 34 years old, bachelor, business magnate, and rumored to be heartless.
Sakop ng kompanya nila ang real estate, banking, luxury hotels, aviation at tech ventures. One of Forbes’ Top 10 Most Powerful Filipino Tycoons.
At si Yza?
Regular accounting staff sa Finance Department.
Ngayon, nag-aayos siya ng mga vouchers at iniwasang mapansin na medyo sumisikip ang pencil skirt niya. Hindi pa halata… pero alam niyang may nabubuong sikreto sa tiyan niya.
“Yza, ‘yung ledger report, pakiprint ah. Inaudit ni Sir Vincent mamaya,” sabi ng team lead.
“Po?” Napalunok siya. “S-Si Sir Vincent po?”
Tumango ang team lead. “Yup. CEO himself. Di ko rin alam bakit siya mismong nag-o-audit today.”
🔥 The Elevator Opens
Tahimik. Walang kaluskos.
All eyes turned to the elevator.
Ding!
The doors opened.
At doon pumasok ang lalaki sa itim na suit, may hawak na tablet, at may tingin na parang binabasa ang kaluluwa mo.
Vincent.
His presence was commanding. The entire floor froze. Yung receptionist, napaayos ng buhok. Yung team lead, napalunok.
Pero si Yza?
Parang huminto ang mundo.
Their eyes met.
Vincent stopped walking.
Wait. Her?
His eyes narrowed.
That face.
That hair.
That terrified look.
That night.
Siya ‘yun.
Yza lowered her head, nagkunwaring nagta-type, pero hindi mapigilan ang pamumula ng mukha.
Vincent said nothing. Pero alam niya. Sigurado siya. That girl—his staff—was the woman in his bed.
At ngayon… magkikita sila, harapan. Boss at employee.
Pero may tinatago ang isa sa kanila.
At hindi magtatagal… mabubunyag din ito.
🔚 End of Chapter 2
- Writer
