ซิ่วอิงเดินขึ้นขึ้นมาชั้นสองอย่างเบิกบานใจ ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่น แต่ว่าคนที่พ่ายแพ้คงจะโกรธเคืองเป็นอย่างมาก ที่มาแพ้ให้กับเด็กเช่นนี้ ช่างเถอะเราไม่สามารถทำให้ถูกใจใครได้ทั้งหมด อีกอย่างตอนนี้นางต้องการเงิน นางไม่มีเวลามาสงสารใคร ในเมื่อเป็นการแข่งขัน ก็ต้องมีคนแพ้และคนชนะ
วันนี้นางทำเงินได้ถึงสามพันตำลึง คุณปู่ท่านนั้นใจดีและใจป้ำไม่เบา ให้นางลงแข่งพร้อมจะจ่ายเงินให้อีก นางต้องตีสนิทเอาไว้ เพื่ออนาคตในวันข้างหน้า
เมื่อมาถึงชั้นสองซึ่งเป็นห้องที่เฉินเจ๋อหยวนนั่งอยู่ ยามนี้มีบุรุษหน้าตาหล่อเหล่านั่งอยู่ด้วยถึงสามคน ซิ่วอิงรีบตรงไปหาเฉินเจ๋อหยวนทันที
“ท่านปู่ข้าชนะแล้ว เลยจะมารับรางวัลเจ้าค่ะ”
“ตรง ๆ แบบนี้เลย ฮ่าฮ่า” ซิ่วอิงยิ้มเขิน แล้วนางพูดผิดตรงไหนกัน
“ลู่เฉิงเจ้าได้ชิมบะหมี่หรือไม่?” เขาหันไปถามคนสนิทข้างกาย เพราะอยากรู้ว่าเขามีความคิดเห็นเช่นไร
“บะหมี่รสชาติดีมากขอรับ คนท
