พวกเขาเดินรับลมชมทิวทัศน์กันอย่างสนุกสนาน โดยมีเด็กสาวขี่อยู่บนหลังของสามบุรุษ มีตงหาน และหานเกอเดินขนาบข้าง และองครักษ์ของพวกเขาอีกสามคน เดินตามหลังและคอยระวังภัยให้ แต่แล้วเสียงบางอย่างก็ดังขึ้นมา
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! หมับ! หมับ! หมับ! สามเด็กสาวที่อยู่บนหลังของบุรุษทั้งสาม ด้วยสัญชาตญาณป้องกันตัว พวกนางรีบใช้มือคว้าจับลูกศรของธนู ที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พวกเขามองการกระทำของพวกนาง อย่างไม่อยากเชื่อสายตา แรงยิงของธนูไม่ใช่ว่า เด็กเช่นพวกนาง จะจับมันเอาไว้ได้ง่าย ๆ เช่นนี้ นอกเสียจากมีพลังยุทธ และพลังปราณที่แข็งแกร่งเท่านั้น ไม่นานหลังจากนั้น ลูกธนูนับสิบก็พุ่งเข้ามาที่พวกเขาอีกครั้ง
“ทุกคนระวัง!” ซิ่วอิงรีบร้องขึ้นเตือนทุกคน ก่อนที่พวกเขาจะรีบชักดาบออกมาปัดป้อง แต่ก็พลาดโดนลูกธนู ปักที่แขนและขาทั้งสอง และดูเหมือนลูกธนูจะอาบยาพิษ ซิ่วอิงเห็นเช่นนั้นก็รีบตะโกนบอก ตงฮวนและหานเกอทันที
“พวกเ
