“หากพวกท่านอยากรู้เรื่องของพวกข้า ถ้าเช่นนั้น ก็บอกความจริงเรื่องของพวกท่านมาก่อนเจ้าค่ะ ว่าพวกท่านเป็นใคร หากพวกท่านแสดงความจริงใจออกมา ข้าก็จะแสดงความจริงกลับคืนเช่นกันเจ้าค่ะ” ซิ่วอิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าผ่อนคลาย เฉินซีฮันที่เห็นเช่นนั้นก็เบาใจ เขากลัวว่านางจะโกรธ ที่เขาอยากรู้เรื่องของพวกนาง เขาจึงตัดสินใจเอ่ยออกมา
“ข้าคือองค์ชายใหญ่นามว่า เฉินซีฮัน เป็นโอรสของฮ่องเต้เฉินหมิงเจ๋อกับฮองเฮา”
“ข้าคือองค์ชายรองนามว่า เฉินเจียวหมิง เป็นโอรสของฮ่องเต้กับพระสนมกุ้ยเฟย”
“ข้าคือองค์ชายสามนามว่า เฉินจางหย่ง เป็นโอรสของฮ่องเต้กับพระสนมเสียนเฟย”
“ส่วนข้าเป็นเสด็จปู่ของพวกเขา” เฉินเจ๋อหยวนเอ่ยแนะนำตนเองขึ้นมาบ้าง เพราะนางพูดถึงความจริงใจ เขาต้องแสดงให้นางเห็น ซิ่วอิงรับฟังอย่างไม่แปลกใจเท่าใดนัก แต่ลี่อิน เจียวจู ตงฮวนและหานเกอ พากันตกใจนั่งตัวแข็งค้าง พวกเขาคือคนของราชวงศ์อย่างนั้นหรือ
“พวกหม่อ
