สามบุรุษเดินมาที่ห้องครัว ก็เห็นซิ่วอิง ลี่อิน และเจียวจูช่วยกันนวดแป้ง เพราะซิ่วอิงอยากลองอบขนมปังดูบ้าง ซิ่วอิงหันมาเห็นพวกเขาก็ไม่ใส่ใจ ทำเอาพวกเขาใจหล่นฮวบ นี่พวกเขาจะทำอย่างไรดี พวกนางถึงจะหายโกรธ
แต่แล้วชายชราเฉินเจ๋อหยวน ก็พาเฉินหมิงเจ๋อ จ้าวซูเมิ่ง โจวชิงเหยียน ชุนหนิงเหอ มาถึงห้องครัว จากนั้นทุกคนก็คุกเข่าลงทันที
“ซิ่วอิง ลี่อิน เจียวจู โปรดให้อภัยให้กับความโง่เขลาของพวกข้า และได้กล่าววาจาไม่ให้เกียรติพวกเจ้า พวกข้าสำนึกผิดแล้ว” ซิ่วอิงปรายตามองพวกนาง ถึงขนาดคุกเข่าให้เด็กเช่นพวกนาง ก็ไม่ใช่ว่าจะให้อภัยไม่ได้ แต่ว่านางต้องให้บทเรียนเสียหน่อย
ทำผิดก็ต้องได้รับผลของมัน ทุกคนควรเข้าใจสถานะของตน เข้าเมืองตะหลิวต้องหลิ่วตาตาม คำพูดนี้ใช้ได้เสมอ ไม่ว่าจะมีฐานะสูงส่งเพียงใด แต่ในเมื่อไปอยู่ในสถานที่ ที่ไม่ใช่ที่ของตน ก็ไม่ควรวางอำนาจบาตรใหญ่ เพราะไม่มีใครจะมายอมให้ข่มเหงได้ง่าย ๆ
