"Ben Şehir Hastanesi’nden arıyorum. Babanızın telefonundan ulaştık size. En son sizinle görüşülmüş... Babanız az önce hastaneye getirildi, durumu çok kritik. Acilen buraya gelmeniz gerekiyor."Dünya durdu. Odanın içindeki bütün sesler kesildi.
"Hangi hastane?" dedi, sesi çatallanarak.
"Hangi hastanedesiniz?"
"Şehir Hastanesi Acil Servis. Lütfen vakit kaybetmeyin Emre Bey."
Emre telefonu kapattığı gibi parmakları ekranın üzerinde titreyerek kuzeni Serhan’ı aradı. Telefon ikinci kez çalmadan açıldı.
"Alo, Serhan!" dedi Emre, sesi boğazında düğümlenmişti. "Serhan, beni hastaneden aradılar... Babamı hastaneye kaldırmışlar durumu çok kritikmiş. Ben şimdi, hemen ilk uçağa atlayıp geliyorum."
Serhan karşı taraftan bir şeyler sormaya çalışırken Emre onu susturdu:
"Soru sorma Serhan, vaktim
