Bazen hayat, en büyük fırtınaları koparmadan önce insanı derin bir sessizliğe mahkum eder.İnsan zihni tuhaf bir labirenttir; en çok kaçmak istediğin yer, aslında en çok ihtiyaç duyduğun sığınağa dönüşebilir.
Emre, uzattığı yüzük kutusunun kapağını yavaşça kapattı ama kutuyu cebine geri koymadı. Avucunun içinde sıktığı o küçük kadife kutu, aslında şu an kalbinde hissettiği o devasa ağırlığın bir simgesiydi. İçindeki ses durmak bilmiyordu: "Ne yapıyorum ben? Leyla’yı mı istiyorum, yoksa Berfin’den kaçacak bir delik mi arıyorum?" Kendi kendine sordu, ruhunun derinliklerinde yankılanan o acı soruyu: "Neden ne istediğimi bilmiyorum?". Bir yanı, telefonun ucunda kendisine "Defol git!" diye bağıran, her fırsatta gururunu ayaklar altına alan Berfin’in o hırçın rüzgarına kapılmak istiyordu. Berfin
