"เอากับใคร.. อะไรของคุณอีก"
คนอารมณ์บูดที่พูดจาเป็นเด็กสามขวบวอแวไม่เลิกทำให้คนฟังชักโมโห น้ำเสียงกวนประสาทของเขาทำให้เจ้าเอยเริ่มรู้สึกรำคาญ คนเมายืนโงนเงนตาแทบจะปิดแต่เขาก็ยังจะมาตอแยด้วยคำพูดดูแคลนไม่เลิก สิ่งที่เธออธิบายออกไปก่อนหน้ากลายเป็นว่าเถียงซะงั้น แล้วพอทำเสียงรำคาญใส่ก็ยิ่งไปเติมเชื้อไฟชั้นดีให้เขาอารมณ์ขุ่นยิ่งกว่าเดิม
"ก็ที่เธอไปแหกขาให้ไอ้วีมันสำรวจมาแล้วไม่ใช่เหรอไง!"
นั่นปะไร คำพูดแต่ละประโยคที่เขาโพล่งออกมาไม่เคยมองเธอว่าดีเลยสักครั้งดูถูกเหยียดหยามกันสารพัด เอะอะก็พูดประชดประชันเพื่อเอามันส์ แต่คนฟังมันเจ็บ!!
"มันจะมากเกินไปแล้วนะคุณราม เห็นว่าฉันยอมให้คุณด่าปาวๆยอมให้ทุกอย่าง ก็ใช่ว่าจะหยามกันได้ตลอดเวลาทุกครั้งทึ่เจอหน้าซะหน่อย"
"แล้วไอ้ที่เธอทำมันน่าสรรเสริญนักหรือไง อย่าคิดว่าเป็นคนโปรดของพ่อฉันแล้วจะทำอะไรตามใจตัวเองก็ได้ อย่าลืมสิว่าตอนนี้เธอเป็นคนของฉัน
