"หยุด!!!!" น้ำเสียงทรงพลังของครามที่รีบเข้ามาควบคุมสถานการณ์ หยุดยั้งการกระทำบ้าระห่ำของสองหนุ่มให้หยุดชะงักลงโดยฉับพลัน
"หยุด! โตๆกันแล้วจนจะมีเมียมีลูกยังจะกัดกันเหมือนหมูเหมือนหมา"
เสียงทรงอำนาจประมุขของบ้านทำเอาเมืองรามและดินถึงกับหน้าเจื่อน ก่อนทั้งคู่จะถูกจับแยกย้ายไปคนละทิศละทางด้วยเกรงว่าจะเกิดอาการเขม่นกันอีกเป็นครั้งที่สอง เมืองรามถูกคาวีกักตัวไว้ ส่วนดินถูกเรียวแขนของเจ้าสาวเกาะเกี่ยวเอาไว้มั่นเช่นกัน พร้อมกับถามไถ่อาการอีกฝ่าย ความใกล้ชิดสนิทสนมและอาการเป็นห่วงดินของเจ้าเอย ยิ่งทำให้เจ้าบ่าวหัวร้อนไปกันใหญ่ พอเหตุการณ์สงบแขกเหรื่อก็ทยอยกันกลับหลังจากพิธีแต่งงานในช่วงเช้าเสร็จ
"หาแต่เรื่องแต่ราวไม่รู้จักจบจักสิ้น ทำไมถึงทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโต"
คนเป็นพ่อพร่ำบ่นลูกชายคนโตที่นั่งพับเพียบเรียบร้อยก้มหน้าสำนึกผิดบนพื้นพรมเคียงคู่กับเจ้าสาวหมาดๆที่นั่งหน้าหน้าเจื่อนด้วยกันทั้ง
