"แต่พี่กลับรักเอย และรักมากด้วยรู้ตัวบ้างหรือเปล่า"
แต่คนบนตักกลับไม่ได้ยิน เป็นจังหวะพอดีกลับที่ภายในงานเปลี่ยนจากจังหวะดนตรีเบา ๆ เป็นจังหวะเเด้นซ์เร่งเร้าขึ้นตามลำดับของอารมณ์ผู้ร่วมงาน หลังจากที่ทุกคนดื่มกันมาสักพักและเริ่มกรึ่มๆ ได้ที่กันแล้ว
แสงไฟเริ่มเปลี่ยนเป็นสลัว ๆ จนมองกันไม่ออกว่าใครเป็นใคร หากไม่เดินเข้าไปใกล้ๆ ก็แทบจะมองเห็นหน้ากันไม่ชัด
"น้องคะ..พี่ขอไวน์เพิ่มอีกแก้ว"
เจ้าเอยเรียกบาร์เทนเดอร์ที่เดินผ่านเพื่อสั่งเครื่องดื่มให้กับตัวเองอีกแก้ว ร่างกายสาวร้อนรุ่มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์รวมถึงร้อนผะผ่าวจากร่างแกร่งที่เอาแต่กกกอดเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมให้ลงจากตัก แล้วยังแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการกดจมูกคมดอมดมพวงแก้มขาวอยู่บ่อย ๆ มือหนาก็เริ่มซุกซนไปตามเนื้อตัวอุ่นนุ่ม
และสิ่งที่ทำให้เธอร้อนรุ่มกว่าแอลกอฮอล์ที่อยู่ในร่าง ก็คงจะเป็นเขามากกว่า เพราะสะโพกของเธอสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่มันด
