ความจริงที่เมืองรามไม่รู้

2363 Words

@สองปีก่อน "ดื่มแต่หัววันเลยเหรอไอ้เหนือ" คนเป็นพ่อเดินออกมาจากตัวบ้านเมื่อเห็นว่าแดดร่มลมตกแล้วลูกชายทั้งสองออกมานั่งรับลมเย็นตรงหน้าบ้านที่มีสนามหญ้าตัดแต่งไว้อย่างสวยงาม ข้างกายมีโต๊ะวางเครื่องดื่มหลากชนิด ตั้งแต่เจ้าเอยจากไปลูกชายทั้งสองคนก็อยู่ติดบ้านโดยเฉพาะลูกคนเล็กที่ปากเอาแต่ด่าว่าพี่ชายตัวเองที่ปล่อยให้คนดีอย่างเจ้าเอยหลุดมือไป แต่สุดท้ายก็สงสารคนเป็นพี่ต้องมาอยู่คอยปลอบใจ กินเหล้าเป็นเพื่อนคุย แล้วพยุงคนเมาไปนอนทุกคืน กลายเป็นภาพที่เขาเห็นลูกชายจนชินตาไปแล้ว ขืนเป็นอย่างนี้ต่อไปมีหวังลูกชายคนโตต้องกลายเป็นตับแข็งไปก่อนที่จะตามหาเมียเจออย่างแน่นอน พอรู้ว่ามีบุคคลที่สามเดินเข้ามาเมืองเหนือก็ขยับให้คนเป็นพ่อนั่งลง ส่วนตัวเองขยับมานั่งอีกฝั่งกับพี่ชาย ตั้งแต่วันที่พ่อยอมปล่อยให้เจ้าเอยจากไปจนตอนนี้ก็หนึ่งปีแล้ว คนเป็นลูกชายก็เงียบขรึมแทบไม่คุยกับคนเป็นพ่อเลยหากไม่ใช่เรื่องงาน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD